30.9.09

Ημικρανίες & κεφαλαλγία στην ινομυαλγία

Τα άτομα με ινομυαλγία τείνουν να υποφέρουν από τρεις διαφορετικούς τύπους πονοκεφάλων: πονοκεφάλους μυϊκής έντασης, ημικρανίες και συνδυαστικούς πονοκεφάλους. Πονοκέφαλοι από μυϊκή ένταση: οι πονοκέφαλοι που προκαλούνται από ένταση, δηλ. μυϊκές συσπάσεις που συμβαίνουν στο λαιμό, το κεφάλι, σαγόνι, στο πάνω μέρος της πλάτης, και τους ώμους, αντιλαμβάνονται τον πονοκέφαλο ως σφίξιμο γύρω από το κεφάλι τους. Η ένταση του πόνου μπορεί να κυμαίνεται από μέτρια έως σοβαρή και συνήθως διαρκεί μερικές ώρες.

Ημικρανίες: Οι ημικρανίες προκαλούνται από στενώσεις των αρτηριών κι ως εκ τούτου είναι γνωστές ως αγγειακοί πονοκέφαλοι. Λόγω του στρες, κόπωσης, ή ασθένειας, τα αιμοφόρα αγγεία στο κεφάλι και το λαιμό σφίγγουν και διαστέλλονται προκαλώντας έντονο πόνο, ναυτία, ζάλη, καθώς και πόνο στα μάτια. Μια ημικρανία μπορεί επίσης να μετατοπίζεται από τη μία πλευρά του κεφαλιού στην άλλη. Ο πιο κοινός τύπος ημικρανίας ονομάζεται "κοινή" ημικρανία, και επηρεάζει περίπου το 70% των πασχόντων ημικρανίας. Η κοινή ημικρανία προηγείται συνήθως από επεισόδια άγχους, κατάθλιψης, και κόπωσης. Ο λιγότερο συχνός τύπος ημικρανίας είναι το "κλασική" ημικρανία, και συμβαίνει αμέσως πριν από οπτικά συμπτώματα συμπεριλαμβανομένης διπλωπίας, θαμπής όρασης, αλλοιώσεων, εμφάνισης τελειών που αναβοσβήνουν. Αυτά τα οπτικά συμπτώματα λέγονται αύρα. Συνήθως τα συμπτώματα προϋπάρχουν της ημικρανίας για 15 έως 60 λεπτά. Αυτή η ημικρανία διαρκεί περίπου 4 ώρες, αν και μπορεί να σας ταλαιπωρήσει για διάστημα μιας εβδομάδας. Οι ημικρανίες μπορούν να εξελιχθούν σε χρόνιες κεφαλαλγίες.


Συνδυαστικοί Πονοκέφαλοι: Τα άτομα με ινομυαλγία μπορεί να υποφέρουν από ένα συνδυασμό και των δύο τύπων (έντασης και ημικρανίας). Οι πονοκέφαλοι είναι ένα εξαιρετικά σύνηθες σύμπτωμα της ινομυαλγίας. Στην πραγματικότητα, περισσότερο από το 50% των ατόμων με ινομυαλγία υποφέρουν από πονοκεφάλους ή σταθερές ημικρανίες.
Η αιτία που προκαλούνται σοβαροί πονοκέφαλοι σε άτομα με ινομυαλγία δεν είναι γνωστή. Τα προβλήματα ύπνου και κόπωσης πιθανώς σχετίζονται με την αύξηση του αριθμού των πονοκεφάλων που νιώθει ο ασθενής με ινομυαλγία. Οι μυϊκοί σπασμοί και ο πόνος που προκαλείται από την ίδια την ρευματική πάθηση μπορεί επίσης να αυξήσουν τη συχνότητα των πονοκεφάλων. Η ημικρανία ενεργοποιείται με φως, ήχο, και καιρικές συνθήκες και το στρες προκαλεί συχνούς πονοκεφάλους έντασης. Υπάρχουν μια σειρά από ενδιαφέρουσες θεωρίες σχετικά με το γιατί τα άτομα με ινομυαλγία υποφέρουν από τόσους πολλούς πονοκεφάλους. Πολλές από αυτές τις θεωρίες σχετίζονται με το γεγονός ότι η ίδια δυσλειτουργία που προκαλεί την ινομυαλγία επίσης προκαλεί τις ημικρανίες. Διαταραχές ύπνου: φαύλος κύκλος ανάμεσα στις ημικρανίες και τους πονοκεφάλους μυϊκής έντασης ενδέχεται να επηρεάσουν άτομα με ινομυαλγία οι όποιοι ούτος η άλλως αντιμετωπίζουν διαταραγμένο ύπνο που προκαλείται από την ΙΝΜ. Πολυάριθμες μελέτες που διεξάγονται σχετικά με πάσχοντες από ημικρανία διαπίστωσε ότι έπασχαν από διαταραχές ύπνου και ιδιαίτερα από άπνοια ύπνου. Οι διαταραχές ύπνου τείνουν επίσης να κάνουν τη βαρύτητα και τη συχνότητα των πονοκεφάλων χειρότερες.

Κροταφογναθική Κοινή Διαταραχή (TMJD): Ένα μεγάλο ποσοστό των ατόμων με ινομυαλγία επίσης υποφέρει από μια άλλη διαταραχή αναφέρεται ως TMJD. Η διαταραχή αυτή προκαλεί σφίξιμο στους μυς και τις αρθρώσεις του προσώπου, γνάθου, και λαιμού, και συχνά προκαλεί σοβαρές ημικρανίες. Η διαταραχή αυτή μπορεί να ευθύνεται για τον μεγάλο αριθμό των πασχόντων από πονοκέφαλο ανάμεσα στους πάσχοντες από ΙΝΜ. Η TMJD προκαλεί επίσης τρίξιμο των δοντιών, η οποία με τη σειρά της μπορεί επίσης να συμβάλει στην εμφάνιση πονοκεφάλων.

Xαμηλά επίπεδα Σεροτονίνης: (βλ. σεροτονίνη) Μια από τις πιο διαδεδομένες θεωρίες υποστηρίζει ότι οι ημικρανίες προκαλούνται πράγματι από τους ίδιους τους παράγοντες που προκαλούν την ινομυαλγία. Αυτό θα σήμαινε ότι οι ημικρανίες δεν είναι στην πραγματικότητα ένα σύμπτωμα της ινομυαλγίας, αλλά είναι πραγματικά μια ταυτόχρονη ασθένεια. Πρόσφατες μελέτες που διεξήχθησαν σε άτομα με ημικρανίες παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα της σεροτονίνης στον εγκέφαλο τους. Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής που βοηθά να επικοινωνεί σήματα πόνου σε διάφορα μέρη του εγκεφάλου. Οι άνθρωποι που δεν έχουν αρκετή σεροτονίνη, δεν φαίνεται να είναι σε θέση να επικοινωνούν αποτελεσματικά σήματα πόνου, με αποτέλεσμα την αύξηση του πόνου. Η ινομυαλγία έχει ήδη συνδεθεί με χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

Xαμηλά επίπεδα Μαγνησίου: Το μαγνήσιο βρίσκεται επίσης σε χαμηλά επίπεδα και στους πάσχοντες από ημικρανία αλλά και τα άτομα με ινομυαλγία. Μελέτες υποστηρίζουν ότι αυτά τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου μπορεί πράγματι να αποτελούν την αιτία για τις ημικρανίες και την ινομυαλγία.

Δυστυχώς, οι πονοκέφαλοι/ημικρανίες κάνουν τον ήδη υπάρχον πόνο της ινομυαλγίας πολύ πιο έντονο, με αποτέλεσμα ο ασθενής να έχει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα για να ανταπεξέλθει στον χρόνιο πόνο. Το 36% των ασθενών με ινομυαλγία και χρόνιες ημικρανίες, νιώθουν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και πόνου στην ασθένειά τους.

Όπως αναφέρεται στην "Επιδημιολογια, κλινικα χαρακτηριστικα και διαγνωστικη προσεγγιση της ινομυαλγιας", περιπτώσεις κεφαλαλγίας εμφανίζονται σε ποσοστό 35-87,7% σε ασθενείς με ΙΝΜ, ενώ ιστορικό ημικρανίας αποκαλύφθηκε στο 55% των ασθενών αυτών. Στο 67% η ημικρανία προηγήθηκε της ΙΝΜ, στο 11% η έναρξη συνέπεσε χρονικά, ενώ στο 22% η έναρξη της ημικρανίας καθυστέρησε ένα τουλάχιστον έτος της έναρξης της ΙΝΜ. Οι Moreus και συν41 μελετώντας 100 γυναίκες με ΙΝΜ (οι 76 με κεφαλαλγία) διαπίστωσαν σε ποσοστό 84% των ασθενών με ΙΝΜ και κεφαλαλγία ότι αυτή οδήγησε σε σημαντική ελάττωση της λειτουργικής τους ικανότητας. Στην ομάδα των ασθενών με ΙΝΜ/κεφαλαλγία, ημικρανία διαπιστώθηκε στο 63% (με αύρα 27% και κεφαλαλγία τάσεως 16%), μόνο κεφαλαλγία τάσεως στο 16%, μετατραυματικής αιτιολογίας κεφαλαλγία στο 4% και μετά από κατάχρηση αναλγητικών στο 6%. Δεν διαπιστώθηκε διαφορά ως προς τις μετρήσεις που αφορούσαν την εκτίμηση του πόνου, την προκαλούμενη από τον πόνο λειτουργική ανικανότητα, την ποιότητα του ύπνου ή τη ψυχολογική δυσχέρεια (άγχος, κατάθλιψη). Ως προς τη συχνότητα αποκάλυψης ΙΝΜ, σε μελέτη 101 ασθενών με ημικρανία αυτή διαπιστώθηκε στο 35,6%.

Οι ασθενείς με ημικρανία/ΙΝΜ έπασχαν συχνότερα από κατάθλιψη, ενώ στην ίδια υποομάδα ασθενών αναφέρθηκε 1,3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα η κεφαλαλγία να οδηγεί σε λειτουργική ανικανότητα. Σε άλλη ομάδα ασθενών με χρόνια κεφαλαλγία περισσότερα από 11 TenderPoints (χαρακτηριστικών της ΙΝΜ) αποκαλύφθηκε σε ποσοστό 40% χωρίς όμως οι ασθενείς αυτοί να αναφέρουν το διάχυτο μυοσκελετικό πόνο της ΙΝΜ44. Θα πρέπει να αναφερθεί παρόμοια πιθανότητα αποκάλυψης ΙΝΜ, κατάθλιψης και ημικρανίας σε ασθενείς με σύνδρομοευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ). Ενδιαφέρον επίσης έχει η μελέτη των Ifergane και συν. σε ομάδα 20 ανδρών και 72 γυναικών με ημικρανία στην οποίαΙΝΜ διαπιστώθηκε μόνο στις γυναίκες ασθενείς(22%). Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι γυναίκες αυτές ε ΙΝΜ/ημικρανία εμφάνισαν χαμηλότερη ποιότητα ζωής και εμφανή διανοητική δυσχέρεια.



 

29.9.09

Η πηλοθεραπεία για ρευματικές παθήσεις και δή ινομυαλγία?

Πηλοθεραπεία στη Σαγιάδα Θεσπρωτίας (λασπόλουτρα κατά το κοινός λεγόμενον δηλαδή). Tην λειτουργία του Νέου Κέντρου Πηλοθεραπείας ανακοίνωσε ο Δήμαρχος Σαγιάδας Βαγγέλης Μάστορας στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ύστερα από συνέντευξη τύπου και περιήγηση στις υπό διαμόρφωση εγκαταστάσεις στην παραλία Σαγιάδας. Η έναρξη λειτουργίας του Πηλοθεραπευτηρίου στην παραλία της Σαγιάδας ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2009. Το κέντρο θα λειτουργεί καθημερινά από τις 10.00-18.00 από τον μήνα Μάιο ως τον Οκτώβριο. Η δημοτική αρχή αποφάσισε η επίσκεψη στα λασπόλουτρα να είναι ΔΩΡΕΑΝ για φέτος, ενώ του χρόνου θα τεθεί κάποιο ποσό εισόδου για το κέντρο. Όπως επιβεβαιώνουν οι ειδικοί, Σωτήρης Κωστής, Γεράσιμος Τσώλης, Παύλος Αλεξίου, Βασίλης Λουκάς που παραβρέθηκαν στην παρουσίαση σημειώνοντας πως τα ιαματικά λουτρά προσφέρουν θεραπευτική δράση σε ανθρώπους που πάσχουν από δερματολογικές ασθένειες, επίσης η πηλοθεραπεία, έχει ευεργετική δράση σε ρευματικά νοσήματα όπως οστεοαθρίτιδα(εκφυλιστική αρθροπάθεια), ρευματοειδή αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, ινομυαλγία και στον χρόνιο πόνο ως εκδήλωση ρευματικών νοσημάτων. Σύμφωνα με έρευνες ο θεραπευτικός πηλός εξασκεί δράση τοπική και γενική. Το αποτέλεσμα εφαρμογής είναι η αύξηση θερμοκρασίας του σώματος, δράση στο καρδιακό, κυκλοφοριακό και αναπνευστικό σύστημα, επιρροές στις ανταλλαγές νερού - ηλεκτρολύτη και στις νευροδιαβιβαστικές επίσης επιδρά στο ανοσοποιητικό σύστημα, στην ενεργοποίηση ενζύμων και μεταφοράς τους στην κυκλοφορία, στον μεταβολισμό, και στη γενική κιναισθησία. Ο πηλός δεν αντικαθιστά τα φάρμακα, αλλά συμβάλλει στη βελτίωση του πόνου, στην ελάττωση της φλεγμονής και στη βελτίωση της κινητικότητας. Η συμμετοχή στην πηλοθεραπεία παρέχει συμπληρωματική θεραπεία, πιθανή τροποποίηση της εξέλιξης της νόσου, ώστε να αποφευχθεί η έξαρση και να περιοριστεί η επιδείνωση, σταθεροποίηση κάποιων αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν μέσω φαρμακευτικής αγωγής.

Thesprotos-panta, 18 Ιουλίου 2009

16.9.09

Oδηγός του πολίτη με ρευματικά νοσήματα

600 εκατ. ευρώ για την αντιμετώπιση των ρευματικών νοσημάτων
Στα 600 εκατ. ευρώ ανέρχεται το ετήσιο κόστος στη χώρα μας της αντιμετώπισης των ρευματικών νοσημάτων, τα οποία πλήττουν άτομα στην πιο παραγωγική ηλικία τους.
Ενώ στην Ευρώπη σχεδιάζεται ήδη πρόγραμμα όπου οι ασθενείς εκπαιδεύουν τους γιατρούς, στην Ελλάδα τα άτομα που υποφέρουν από τη νόσο βιώνουν δύο ταχύτητες στον εργασιακό τομέα. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τον καθηγητή διευθυντή Παθολογικής Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χαράλαμπο Μουτσόπουλο «στη χώρα μας έχουμε τους πιο καλά ρυθμισμένους ασθενείς, διότι μετά τα φάρμακα της πρώτης γενιάς, χρησιμοποιούμε βιολογικούς παράγοντες (νέα φάρμακα). Επομένως, οι εν λόγω ασθενείς, δεν είναι ούτε κακόμοιροι, ούτε ανάπηροι».
Για το θέμα των ρευματικών νοσημάτων, πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ) συνέντευξη Τύπου, ενώ παράλληλα παρουσιάστηκε το βιβλίο με τίτλο «Οδηγός του Πολίτη με Ρευματικά Νοσήματα». To βιβλίο παρουσιάστηκε από τους συγγραφείς κ. Γιάννη Τούντα, αν. καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κ. Κυριάκο Σουλιώτη, λέκτορα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Ο κ. Κυρ. Σουλιώτης σημείωσε ότι το ετήσιο κόστος των ατόμων με ρευματικά νοσήματα ανέρχεται σε 600 εκατ. ευρώ, ωστόσο, το γεγονός ότι υπάρχουν δύο ταχύτητες εργαζομένων (στον δημόσιο τομέα για παράδειγμα μπορούν πιο εύκολα να πάρουν άδεια ενώ στον ιδιωτικό όχι) καθιστά τους ασθενείς, ιδιαίτερα ανασφαλείς ασφαλιστικά.
Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε παρουσίαση των αποτελεσμάτων έρευνας με θέμα «Ρευματικές Παθήσεις και Εργασία στην Ελλάδα». Τα κύρια ευρήματα της έρευνας, n οποία διεξήχθη σε δείγμα 313 ατόμων αποτελούμενου από άτομα με ρευματικές παθήσεις, επαγγελματίες υγείας και εργοδότες, έδειξαν πως n σωστή ενημέρωση και n στήριξη από την πολιτεία αποτελούν τους κύριους παράγοντες για την παραμονή ή επανένταξη των ατόμων με ρευματικές παθήσεις στην εργασία.
___________________________________________________________
Κυκλοφορεί ο 'οδηγός του πολίτη με ρευματικά νοσήματα'

Στη χώρα μας, 80.000 - 100.000 άτομα πάσχουν από αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα, όπως η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, η Ψωριασική Αρθρίτιδα, η Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα και η Αγκυλοποιητική Σπονδυλαρθρίτιδα. Οι φλεγμονώδεις αυτές παθήσεις προσβάλουν άτομα στην πλέον παραγωγική περίοδο της ζωής, στις ηλικίες, δηλαδή, 19-65 ετών, προκαλώντας έντονο πόνο, οίδημα, δυσκαμψία στις αρθρώσεις και κόπωση που τους αναγκάζουν να απουσιάζουν από την εργασία. Η πρώιμη αντιμετώπιση και ορθή παρέμβαση αποτελούν καταλυτική προτεραιότητα ώστε να μην προκληθεί αναπηρία.
Τα παραπάνω επισήμανε σε σημερινή συνέντευξη τύπου ο Χαράλαμπος Μουτσόπουλος, Καθηγητής-Διευθυντής Παθολογικής Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου ‘Οδηγός του Πολίτη με Ρευματικά Νοσήματα’.
Για το βιβλίο μίλησαν και οι συγγραφείς Γιάννης Τούντας, Αν. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Κυριάκο Σουλιώτης, Λέκτορας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ παράλληλα ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα έρευνας με θέμα ‘Ρευματικές Παθήσεις και Εργασία στην Ελλάδα’ από την Μαρία Μπάτζιου, Μέλος Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ατόμων με Ρευματικές Παθήσεις (Eular-Pare) και τον Τίτο Σιμιτζή, Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας ερευνών Alternative Research Solutions. Η έκδοση του βιβλίου και η υλοποίηση της έρευνας εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης Καμπάνιας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τα Ρευματικά Νοσήματα που υλοποιείται με την ευγενική υποστήριξη της Abbott, της παγκόσμιας εταιρείας στον χώρο της Υγείας. Το βιβλίο εκδόθηκε με πρωτοβουλία του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ). Το βοήθημα αυτό περιέχει χρήσιμες πληροφορίες για τα ρευματικά νοσήματα, όπως αίτια, συμπτώματα, διάγνωση και αντιμετώπιση αλλά και τις ρυθμίσεις της πολιτείας και των ασφαλιστικών ταμείων σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με φλεγμονώδεις ρευματοπάθειες.
Ο κ. Σουλιώτης τόνισε σχετικά: ‘Η παρούσα έκδοση επιχειρεί να αναλύσει θέματα που συνδέονται με την καθημερινότητα, τις δραστηριότητες αλλά και τις ρυθμίσεις που αφορούν ασθενείς με ρευματικά νοσήματα. Αποσκοπεί δε στο να αποτελέσει ένα χρήσιμο βοήθημα-οδηγό τόσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών όσο και για τη διεκδίκηση και εφαρμογή σχετικών ρυθμίσεων, διευκολύνσεων και παροχών’.
Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε παρουσίαση των αποτελεσμάτων έρευνας με θέμα ‘Ρευματικές Παθήσεις και Εργασία στην Ελλάδα’. Τα κύρια ευρήματα της έρευνας, η οποία διεξήχθη σε δείγμα 313 ατόμων αποτελούμενου από άτομα με ρευματικές παθήσεις, επαγγελματίες υγείας και εργοδότες, έδειξαν πως η σωστή ενημέρωση και η στήριξη από την Πολιτεία αποτελούν τους κύριους παράγοντες για την παραμονή ή επανένταξη των ατόμων με ρευματικές παθήσεις στην εργασία.
Από τους ερωτηθέντες εργοδότες μόνο το 4% δήλωσε πως απασχολεί άτομα με ρευματικές παθήσεις, ενώ το 87% δηλώνει πλήρη άγνοια σχετικά με το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά στα συγκεκριμένα άτομα. Παρόμοιες ανάγκες εκφράζουν και οι ιατροί οι οποίοι επιθυμούν καλύτερη πληροφόρηση σχετικά με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο (72%), τα ασφαλιστικά δικαιώματα (65%) και τους τρόπους με τους οποίους θα βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους σε ψυχολογικό επίπεδο (75%). Παράλληλα, οι εργοδότες εμφανίζονται θετικοί στο να στηρίξουν την παραμονή / επανένταξη ή και πρόσληψη των ατόμων με ρευματικά νοσήματα, αρκεί να έχουν εξασφαλίσει επαρκή γνώση και βοήθεια εκ μέρους της Πολιτείας.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας η Μαρία Μπάτζιου δήλωσε: ‘Περίπου το 1/4 των πασχόντων σταματά να εργάζεται στα πρώτα πέντε χρόνια από τη διάγνωση. Σκοπός αυτής της έρευνας αλλά και της ευρύτερης καμπάνιας με τίτλο ‘Let’s work together’, είναι να καταδείξει πως τα άτομα με ρευματικές παθήσεις είναι ικανά για εργασία και μπορούν να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό πρώτα από τους ρευματοπαθείς, τους γιατρούς, τους εργοδότες και τους πολιτικούς ώστε να υπάρχει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο που θα διευκολύνει την εργασία των ατόμων αυτών αναγνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητές τους χωρίς αυτό να υποβαθμίζει την προσωπικότητα και τις ικανότητές τους.’ Την εκδήλωση συντόνισε ο κ. Τούντας, ο οποίος, σχολιάζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ρευματοπάθειες σε σχέση με την ελλιπή γνώση και κατατόπιση από τις υπηρεσίες υγείας, τόνισε: ‘Η ενημέρωση για τη θεραπευτική αντιμετώπιση αλλά και τα δικαιώματα των ατόμων με ρευματικά νοσήματα αποτελούν πρώτο βασικό βήμα της ορθής έκβασης των χρόνιων νοσημάτων. Ειδικότερα για τις φλεγμονώδεις αυτοάνοσες παθήσεις όπως οι ρευματοπάθειες το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξύ εφόσον έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινή κοινωνική δραστηριότητα αλλά και επαγγελματική τους ζωή’.
Ο ‘Οδηγός του Πολίτη με Ρευματικά Νοσήματα’ θα πωλείται σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Παπαζήση στην ενδεικτική τιμή των €15. Μέρος των εσόδων θα διατεθεί για την υποστήριξη των ατόμων με ρευματικές παθήσεις μέσω του κοινωφελούς, μη κερδοσκοπικού οργανισμού της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα (EΛ.E.AN.A.)

ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ & ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η έρευνα «Ρευματικές Παθήσεις και Εργασία στην Ελλάδα» υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Πανευρωπαϊκής Καμπάνιας «Let’s Work Together”, την οποία διεξάγει σε Ευρωπαϊκό επίπεδο το Eular Pare (Ευρωπαϊκός Οργανισμός που αντιπροσωπεύει 32 εθνικούς συνδέσμους ατόμων με ρευματικές παθήσεις).
Στην Ελλάδα, η έρευνα υλοποιήθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ. Ε. ΑΝ. Α.), το Σύλλογο Ρευματοπαθών Κρήτης, την εταιρεία ερευνών Alternative Research Solutions και με την ευγενική χορηγία της φαρμακευτικής εταιρείας Abbott Hellas.
Η έρευνα διεξήχθη το διάστημα Ιούνιος-Ιούλιος σε δείγμα 313 ατόμων αποτελούμενου από άτομα με ρευματικές παθήσεις, επαγγελματίες υγείας και εργοδότες. Η συλλογή τον στοιχείων έγινε μέσω τηλεφωνικών συνεντεύξεων (εργοδότες) και αυτό-συμπληρούμενων ερωτηματολογίων (άτομα με ρευματικές παθήσεις, επαγγελματίες υγείας).
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως για την πλειοψηφία των ατόμων με ρευματικά νοσήματα (80%), η επιλογή της εργασίας γίνεται με σκοπό την εξασφάλιση οικονομικού εισοδήματος και αυτό εμφανίζεται πιο επιτακτικό για τους άνδρες και για τα άτομα ηλικίας (30-49) ετών. Σημαντικοί παράγοντες για την επιλογή της εργασίας αναφέρονται επίσης η αυτό-εκτίμηση / καλή ποιότητα ζωής (55%), η ανεξαρτησία (51%) ενώ λιγότερο σημαντική εμφανίζεται η κοινωνική καταξίωση και αποδοχή (18%). Σημαντικό είναι το εύρημα πως τα άτομα με ρευματικές παθήσεις νιώθουν ότι το εργασιακό τους περιβάλλον (εργοδότες ή/και συνάδελφοι) δεν είναι «έτοιμοι» να στηρίξουν την παραμονή ή επανένταξή τους στο εργασιακό χώρο, και αυτό τους κάνει αρκετά διστακτικούς στο να «απαιτήσουν» κάποια πράγματα ή ακόμα και να δηλώσουν την ασθένειά τους ή τις ανάγκες που πηγάζουν από αυτή.
Σχεδόν 1 στους 2 ερωτηθέντες δεν ενημερώνει την εργοδοσία ή τους συναδέλφους, εκφράζοντας το άγχος τους για πιθανή διαφορετική μεταχείριση ή ακόμη και απόλυσή τους από την εργασία. Επιπλέον, ένα σημαντικό ποσοστό (40%) δηλώνει ότι δε βρίσκουν την κατάλληλη / επιθυμητή υποστήριξη στο εργασιακό τους χώρο από τους ανθρώπους που έχουν ενημερώσει ενώ το 78% των ερωτηθέντων αναφέρει ότι δεν υπάρχει πρακτική υποστήριξη αφού δεν γίνονται οι προσαρμογές στον χώρο, ούτε τους παρέχονται τα κατάλληλα τεχνολογικά βοηθήματα. Σαν πιο σημαντικές προσαρμογές στον εργασιακό χώρο εμφανίζονται η ύπαρξη νέων / βελτιωμένων τεχνολογιών, οι ευέλικτες ώρες εργασίας και η υποστήριξη της εργοδοσίας και των συναδέλφων – που μεταφράζεται κυρίως σαν ψυχολογική υποστήριξη.

Όσον αφορά στους ιατρούς τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι ίδιοι επιθυμούν περισσότερη ενημέρωση για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουν να στηρίξουν τους ασθενείς τους, τόσο σε ατομικό-ψυχολογικό επίπεδο όσο και σε ενημερωτικό σχετικά με τα δικαιώματά τους στον εργασιακό χώρο. Η πλειονότητα των ιατρών (78%) - και ιδιαίτερα οι γιατροί που εργάζονται στην Αθήνα - δηλώνουν ότι στηρίζουν την παραμονή ή επανένταξη των συγκεκριμένων ασθενών στον εργασιακό χώρο. Ωστόσο, το 51% των ατόμων με ρευματικές παθήσεις δηλώνει ότι δεν αισθάνεται ιδιαίτερο ενδιαφέρον και στήριξη στο συγκεκριμένο θέμα από τους ιατρούς αφού όπως αναφέρουν οι ιατροί εστιάζουν περισσότερο στην αντιμετώπιση της νόσου παρά στη διαδικασία ένταξής τους στο εργασιακό περιβάλλον.
Από τη μεριά τους, οι ιατροί δηλώνουν πως έχουν ανάγκη τόσο από ενημέρωση όσο και από βοήθεια, ώστε να μπορέσουν να στηρίξουν τα άτομα με ρευματικές παθήσεις όσον αφορά στην παραμονή ή επανένταξή τους στην εργασία. Οι τομείς όπου οι ιατροί εμφανίζονται να επιθυμούν επιπλέον ενημέρωση αφορούν κατά σειρά προτεραιότητας α) στη ψυχολογική υποστήριξη των συγκεκριμένων ατόμων (με την έννοια της ενδυνάμωσης της θέλησης τους για παραμονή / επανένταξη στην εργασία), β) στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, και γ) στα ασφαλιστικά και άλλα δικαιώματα των ατόμων με ρευματικά νοσήματα.
Τέλος, σαν σημαντικότερα όπλα των ιατρών στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων με απώτερο στόχο την παραμονή ή επιστροφή των πασχόντων στην εργασία εμφανίζονται η πρόσβαση σε επιθετικές αγωγές σε πρώιμο στάδιο (94%) και η πρόσβαση όλων των ασθενών σε αποτελεσματικές θεραπείες ανεξάρτητα από ασφαλιστικό φορέα και τόπο διαμονής (86%).
Το ζήτημα της ενημέρωσης είναι σημαντικό και για τους εργοδότες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων (87%) δηλώνει άγνοια σχετικά με το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά στα συγκεκριμένα άτομα, τόσο σε επίπεδο εργοδοσίας (δυνατότητα επιδότησης, φοροαπαλλαγών, κτλ) όσο και εργαζομένων (δικαιώματα).
Μόνο το 9% των εργοδοτών δηλώνει πως έχει κάποια ενημέρωση πάνω στα συγκεκριμένα θέματα, ενημέρωση που προέρχεται κυρίως μέσω internet ή κλαδικών εντύπων. Η έλλειψη γνώσης και ενημέρωσης για την ίδια την πάθηση, τις επιπτώσεις της στην δυνατότητα κάποιου να εργαστεί και την οργάνωση της πολιτείας στο θέμα αυτό, οδηγεί τους εργοδότες στο να αντιλαμβάνονται την ύπαρξη σημαντικών εμποδίων στην απασχόληση ή/και πρόσληψη ατόμων με ρευματικά νοσήματα. Εκείνο που επιζητούν οι εργοδότες είναι η στήριξη της Πολιτείας τόσο σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε ό,τι αφορά την υπόδειξη λύσεων/τρόπου χειρισμού των συγκεκριμένων ατόμων.
Σημαντικότερος παράγοντας που θα συνέβαλε στην ενθάρρυνση των εργοδοτών για απασχόληση ατόμων με ρευματικές παθήσεις εμφανίζεται η κρατική υποστήριξη, κυρίως με τη μορφή επιδοτήσεων (71%) και φορολογικών ελαφρύνσεων (66%) ενώ για τις μεγαλύτερες εταιρείες επίσης σημαντικό κίνητρο αποτελεί η προβολή της κοινωνικής τους ευθύνης. Υπάρχει διάχυτη αίσθηση μεταξύ των εργοδοτών πως έχοντας εξασφαλίσει επαρκή γνώση αλλά και στήριξη, θα ήταν θετικοί στο να στηρίξουν την παραμονή / επανένταξη ή και πρόσληψη των ατόμων με ρευματικά νοσήματα.
Συμπερασματικά, μελετώντας τις απόψεις των τριών εμπλεκομένων μερών απέναντι στο θέμα, προκύπτει πως είναι αναγκαίο να υπάρξει:
α) Σωστή ενημέρωση από αξιόπιστους φορείς για τη φύση και τις επιπτώσεις των ρευματικών παθήσεων στην καθημερινότητα και στην ψυχολογία των πασχόντων, και συγκεκριμένα:
Στα άτομα με ρευματικές παθήσεις, ώστε να αντιμετωπίσουν έγκαιρα και σωστά τις συνέπειες της πάθησης και να επιδιώξουν την παραμονή ή επανένταξή τους στην εργασία
Στους εργοδότες, ώστε να γίνει κατανοητό ότι η πρόσληψη ή η παραμονή των ατόμων με ρευματικές παθήσεις σε μια επιχείρηση δεν προκαλεί πρόβλημα στην παραγωγική διαδικασία.
τους ιατρούς όσον αφορά στον τομέα της ψυχολογικής υποστήριξης, ώστε να μπορέσουν να στηρίξουν τα άτομα με ρευματικές παθήσεις στην παραμονή ή στην επανένταξή τους στην εργασία.
β) Στήριξη από την Πολιτεία και διεκδίκηση ενός πλήρους νομοθετικού πλαισίου, το οποίο:
Θα παρέχει τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους για την διευκόλυνση της συμμετοχής των ατόμων με ρευματικές παθήσεις στην παραγωγική διαδικασία
Θα κατοχυρώνει τις ανάγκες και τα δικαιώματα των ατόμων με ρευματικές παθήσεις στην εργασία, ενώ ταυτόχρονα
Θα διευκολύνει την πρόσβασή τους σε αυτήν.

15.9.09

Οι ρευματικές παθήσεις και το μυϊκό σύστημα

O περισσότερος κόσμος, όταν αναφέρεται στις ρευματικές παθήσεις (ειδικότητα ρευματολόγου, χρησιμοποιεί τους όρους “αρθριτικά” ή “ρευματικά”. Οι όροι αυτοί είναι λανθασμένοι γιατί στερούνται περιεχομένου και δημιουργούν αρκετές φορές σύγχυση, δίνοντας μάλιστα την εσφαλμένη εντύπωση ότι πρόκειται για δύο μόνο παθήσεις, ενώ στην πραγματικότητα οι ρευματικές παθήσεις είναι πολλές, περίπου 200. Γι’ αυτό οι όροι “αρθριτικά” ή “ρευματικά” δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Ρευματικές παθήσεις είναι οι μη τραυματικές και μη χειρουργικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος (Εικόνα 2) και οι παθήσεις του συνδετικού ιστού. Είναι δηλ. οι παθήσεις των αρθρώσεων (Εικόνες 3-4), των τενόντων, των συνδέσμων, των ορογόνων θυλάκων, των μυών, των οστών και της σπονδυλικής στήλης (Εικόνες 5-6).

Ορισμένες όμως ρευματικές παθήσεις, όπως π.χ. οι λεγόμενες αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, δεν περιορίζονται μόνο στο μυοσκελετικό σύστημα, αλλά προσβάλλουν και διάφορα άλλα όργανα ή συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, όπως π.χ. τους νεφρούς, το δέρμα, τα μάτια, τους πνεύμονες, την καρδιά, τις αρτηρίες, τις φλέβες, το ήπαρ, τον εγκέφαλο κ.λπ.

Το μυοσκελετικό σύστημα (Εικόνα 2) περικλείει, στηρίζει και προστατεύει τα ζωτικά όργανα και συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού (π.χ. εγκέφαλος, καρδιά, πνεύμονες, νεφροί, ήπαρ κ.λπ.), εξασφαλίζοντάς του ταυτόχρονα και ένα από τα σημαντικότερα αγαθά της ζωής: την κίνηση. Το μυοσκελετικό σύστημα αποτελείται από 206 οστά, που συνδέονται μεταξύ τους με τις αρθρώσεις και με περισσότερους από 600 μυς, σχηματίζοντας τον αξονικό σκελετό ή σκελετό του κορμού και τον περιφερικό σκελετό ή σκελετό των άνω και κάτω άκρων. Ο αξονικός σκελετός αποτελείται από 80 οστά και περιλαμβάνει το οστά του κρανίου, του προσώπου, της σπονδυλικής στήλης, του στέρνου και των πλευρών. Ο περιφερικός σκελετός αποτελείται από 126 οστά και περιλαμβάνει τα οστά της ωμικής ζώνης, της πυέλου και τα οστά των άνω και κάτω άκρων.

Οι μύες διατάσσονται σε στρώματα και καταλήγουν στους τένοντες με τους οποίους προσφύονται, δηλ. προσκολλώνται, πάνω στα οστά. Με τη σύσπαση και τη χαλάρωση των μυών εκτελούνται μέσω των αρθρώσεων οι κινήσεις του μυοσκελετικού συστήματος.
Οι αρθρώσεις αποτελούν τις λειτουργικές μονάδες του μυοσκελετικού συστήματος. Μια σχηματική παράσταση μιας άρθρωσης και των περιαρθρικών μορίων φαίνεται στην Εικόνα 3. Τα δύο οστά που φτιάχνουν την άρθρωση καλύπτονται στις άκρες τους από μια “φλάντζα”, δηλ. τον αρθρικό χόνδρο. Η “φλάντζα” αυτή συμβάλλει τόσο στην απορρόφηση των μηχανικών δυνάμεων π.χ. στις φέρουσες το βάρος του σώματος αρθρώσεις όσο και στην προστασία των οστών από την τριβή και τη φθορά κατά τη διάρκεια της λειτουργίας των αρθρώσεων, δηλ. κατά τη διάρκεια των κινήσεων. Τα οστά συνδέονται μεταξύ τους με τον αρθρικό θύλακο και τους συνδέσμουςκαι έτσι δημιουργείται η άρθρωση που περικλείει την αρθρική κοιλότητα. Ο αρθρικός θύλακος επαλείφεται στην εσωτερική του επιφάνεια από τον αρθρικό υμένα. (Στον αρθρικό υμένα λαμβάνουν χώρα οι παθογενετικοί μηχανισμοί και τα φλεγμονώδη φαινόμενα πολλών ρευματικών παθήσεων). Μέσα στην κοιλότητα αυτή υπάρχει μικρή ποσότητα αρθρικού υγρού που χρησιμεύει για τη “λίπανση” και την προστασία της άρθρωσης από την τριβή. Γύρω από την άρθρωση υπάρχουν διάφορα μαλακά μόρια με κύρια αποστολή την ενίσχυση της άρθρωσης και την εξασφάλιση της βασικής της λειτουργίας, που είναι η κίνηση. Τέτοια μόρια είναι (Εικόνα 3):
  • Οι μύες, που καταλήγουν στους τένοντες με τους οποίους προσφύονται, δηλ. προσκολλώνται, πάνω στα οστά σχηματίζοντας τις λεγόμενες ενθέσεις. Με τη σύσπαση και χαλάρωση των μυών γίνεται η κίνηση των αρθρώσεων.
  • Τα τενόντια έλυτρα, που είναι σωληνωτές θήκες οι οποίες περιβάλλουν τους τένοντες.
  • Οι ορογόνοι θύλακοι, δηλ. μικρές κύστεις που περιέχουν ελάχιστη ποσότητα υγρού και έχουν ως κύρια αποστολή τη μείωση της μηχανικής τριβής κατά τη σύσπαση των μυών και την κίνηση των αρθρώσεων.
  • Οι σύνδεσμοι (Εικόνα 4), που στηρίζουν τις αρθρώσεις.
Εικόνα 4. Σύνδεσμοι της άρθρωσης του αγκώνα. Οι σύνδεσμοι μιας άρθρωσης ενισχύουν τη σύνδεση των οστών που φτιάχνουν την άρθρωση, συμβάλλοντας έτσι στη διασφάλιση της κινητικής της λειτουργίας.
Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 24 σπονδύλους, το ιερό οστό και τον κόκκυγα και σχηματίζοντας τον κεντρικό άξονα του σκελετού διακρίνεται σε 4 μοίρες: την αυχενική, τη θωρακική, την οσφυϊκή και την ιερή (Εικόνα 5). Κάθε σπόνδυλος αρθρώνεται με τον αμέσως ανώτερο και τον κατώτερό του μέσω των μεσοσπονδυλίων δίσκων και των αρθρώσεων μεταξύ ορισμένων αποφύσεων των σπονδύλων, ενώ ένα ισχυρό συγκρότημα συνδέσμων συγκρατεί τους σπονδύλους μεταξύ τους και συμβάλλει στη διατήρηση της σταθερότητας και της λειτουργικότητας της σπονδυλικής στήλης (Εικόνα 6).Οι αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων επιτρέπουν τις κινήσεις της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός, προς τα πίσω και προς τα πλάγια, καθώς και τις στροφικές κινήσεις. Η σπονδυλική στήλη αρθρώνεται σε ενιαίο λειτουργικό σύνολο με την κεφαλή, τις πλευρές και τα λαγόνια οστά. Μεταξύ του ιερού οστού και των λαγόνιων οστών σχηματίζονται οι ιερολαγόνιες αρθρώσεις, που αποτελούν χαρακτηριστική εντόπιση των οροαρνητικών σπονδυλαρθριτίδων.

Οι ρευματικές παθήσεις διακρίνονται σε:
  • Οξείες ρευματικές παθήσεις είναι εκείνες που υποχωρούν με την κατάλληλη θεραπεία μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Τέτοιες παθήσεις είναι για παράδειγμα ορισμένες παθήσεις εξωαρθρικού ρευματισμού, όπως οι τενοντοελυτρίτιδες, οι ενθεσοπάθειες, οι ορογονοθυλακίτιδες, το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα κ.λπ., η ουρική αρθρίτιδα, η ινομυαλγία, η ψευδοουρική αρθρίτιδα κ.ά.
  • Υποτροπιάζουσες ρευματικές παθήσεις είναι εκείνες που διαρκούν ένα χρονικό διάστημα, το οποίο μπορεί να κυμαίνεται από ημέρες μέχρι εβδομάδες ή μήνες, και υποχωρούν για να επανεμφανιστούν μετά από εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και χρόνια. Τέτοιες παθήσεις είναι για παράδειγμα οι κρυσταλλογενείς αρθρίτιδες, η νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet κ.ά.
  • Χρόνιες ρευματικές παθήσεις είναι εκείνες που διαρκούν χρόνια ή δια βίου. Οι περισσότερες ρευματικές παθήσεις είναι χρόνιες, όπως για παράδειγμα, η οστεοαρθρίτιδα, οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, οι οροαρνητικές σπονδυλαρθρίτιδες, οστεοπόρωση κ.ά.

8.9.09

Εργασία εναντίον ινομυαλγίας



Ευεργετική για την υγεία των γυναικών που πάσχουν από ινομυαλγία είναι η εργασία, σύμφωνα με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Connecticut. Αν και δεν εμποδιζει την ανάπτυξη της ασθένειας, η εργασία φαίνεται ότι διατηρεί την υγεία των γυναικών αυτών σταθερή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, δήλωσε στο Reuters η Δρ.Σούζαν Ρέιζιν.

Η ινομυαλγία είναι μια πάθηση που επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες. Προκαλεί πόνο, κόπωση και αϋπνίες. Η αιτία παραμένει άγνωστη, και οι σχετικές μελέτες δεν έχουν καταλήξει σε κάποια κοινή μέθοδο διάγνωσης. Η επιστημονική ομάδα της δρος Ρέιζιν μελέτησε 241 γυναίκες που υπέφεραν από ινομυαλγία για 4,9 έτη κατά μέσο όρο. Σχεδόν οι μισές από αυτές ήταν εργαζόμενες. Οι πάσχουσες ήταν 47 ετών όταν άρχισε η έρευνα. Ανέφεραν υψηλά επίπεδα λειτουργικής ανικανότητας, παρόμοιας με των γυναικών που υποφέρουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ανέφεραν επίσης υψηλά επίπεδα κόπωσης, κατάθλιψης, και πόνο ύψους 57, σε κλίμακα από το 1 ως το 100.

Μετά από 5 χρόνια παρακολούθησης, όλες οι γυναίκες ανέφεραν υποχώρηση όλων των συμπτωμάτων, εκτός του πόνου. Ωστόσο, οι γυναίκες που εργάζονταν στην αρχή της έρευνας, ανέφεραν μεγαλύτερη βελτίωση στην υποχώρηση της κόπωσης και της κατάθλιψης και τη λειτουργική ικανότητα, σε σύγκριση με τις μη εργαζόμενες. Η Δρ. Ρέιζιν τονίζει ότι «οι γυναίκες με ινομυαλγία
μπορούν να συνεχίσουν να εργάζονται, χωρίς αυτό να έχει αρνητικές επιπτώσεις για την υγεία τους
». Αντίθετα, προτείνει στις πάσχουσες «να προσπαθήσουν να παραμείνουν στην εργασία τους, ως μία στρατηγική διατήρησης καλής υγείας».

Τα άτομα με ινομυαλγία έχουν φλεγμονή του εγκεφάλου

ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ  (25-9-2018)  Karolinska Institutet  Οι αιτίες της δυσκολίας στη θεραπεία του συνδρόμου πόνου ινομυαλγία είναι σε μεγάλο βαθ...