30.10.09

Ακούτε θορύβους? Βουίζουν τα αυτιά σας?

[Παραθέτω κείμενα από 4 διαφορετικές πηγές]

Εμβοές των Ωτων του Δρ. Αία-Θεόδωρου Παπασταύρου

Μερικές φορές σφυρίζει τ' αυτί μου. Τί είνε αυτό; Πρέπει ν' ανησυχώ;
Τα σφυρίγματα και βουϊτά των αυτιών είνε πολύ συνηθισμένα φαινόμενα. Συνήθως εφανίζονται σποραδικώς και δεν έχουν παθολογικό χαρακτήρα. Οταν όμως εμφανίζωνται πιο συστηματικά και ωργανωμένα, τότε καί ενόχλησι προκαλούν, καί χρειάζονται διερεύνησι. Ο χαρακτήρας τους (το είδος του ήχου δηλαδή) μπορεί να είναι σταθερός ή/και μεταβλητός. Επίσης, οι εμβοές (όπως είνε το κανονικό τους όνομα) μπορεί να είναι είτε αμφοτερόπλευρες, είτε μονόπλευρες. Οι μονόπλευρες εμβοές έχουν τη μεγαλύτερη παθολογική σημασία από όλες τις άλλες, και πρέπει να υποβάλλωνται σε εξωνυχιστική διερεύνηση.
Το βουϊτό που έχω στ' αυτιά μου, το ακούνε οι άλλοι; Συνήθως όχι. Υπάρχει όμως ένα είδος εμβοής, που λέγεται αντικειμενική εμβοή, ακριβώς διότι μπορεί να την αντιληφθή ο εξωτερικός αντικειμενικός παρατηρητής. Αυτός ο τύπος εμβοής οφείλεται είτε σε θόρυβο προερχόμενο από στροβιλισμό του αίματος στα αγγεία γύρω από το όργανο της ακοής, είτε σε θόρυβο προερχόμενο από μυϊκό σπασμό επίσης στη γειτονία του αυτιού.
Τί προκαλεί τις εμβοές; Οι εμβοές είνε ήχοι παράσιτοι, οι οποίοι αναμιγνύονται με τους κανονικούς εξωτερικούς ήχους, καθώς αυτοί υφίστανται την επεξεργασία των διαφόρων δομών του αυτιού, από τη στιγμή που μπαίνουν στον έξω ακουστικό πόρο, μέχρι που θα γίνουν αντιληπτικό, ψυχικό γεγονός. Σε όλες τις φάσεις της πολύπλοκης αυτής επεξεργασίας είνε δυνατόν να παρεισφρύση ο παράσιτος ήχος. Τα πιο συνηθισμένα όμως ευπαθή σημεία της διαδικασίας είνε ό κοχλίας ( το κυρίως όργανο της ακοής) και το ακουστικό νεύρο. Ο χαλασμένος κοχλίας παράγει θόρυβο, όπως ακριβώς και κάθε χαλασμένος μεταλλάκτης ενεργείας (τρανζίστορ, ηλεκτρονική λυχνία κλπ), ενώ το νεύρο, όπως περίπου ένα χαλασμένο καλώδιο. Στη νεαρή ηλικία, το κυριότερο αίτιο εμβοών είνε η μεγάλη έκθεσι σε θόρυβο, ενώ στους ηλικιωμένους είνε η πρεσβυακουσία. Αλλα αίτια εμβοών είνε τα βύσματα των ώτων, η ωτοσκλήρυνσι, αγγειακά και κυκλοφορικά προβλήματα, όγκοι, ενδοκρινικά προβλήματα, λήψις διαφόρων φαρμάκων (ασπιρίνης, κινίνης, ψυχοφαρμάκων κλπ).
Τί σημασία έχει η ακριβής διάγνωση της αιτίας των εμβοών; Εχει μεγάλη σημασία, διότι κάποια από τα αίτια είνε θεραπεύσιμα, κάποια άλλα χρειάζονται γενικότερη αντιμετώπισι, ενώ κάποια ακόμη είνε επικίνδυνα.
Πώς θεραπεύονται οι εμβοές; Αναλόγως του αιτίου. Αν οφείλωνται σε κάποια από τις βαρηκοϊες αγωγιμότητος, τότε η αντιμετώπισι της βαρηκοϊας συνεπάγεται και αντιμετώπισι της εμβοής. Η διόρθωσις επίσης των μεταβολικών διαταραχών συνεπάγεται συνήθως και την αντιμετώπισι της εμβοής, ιδίως αν γίνη εγκαίρως, πριν μονιμοποιηθούν βλάβες στον κοχλία. Το ίδιο συμβαίνει με τα φάρμακα και τις ουσίες που κάνουν εμβοές. Από τα κοχλιακά αίτια εμβοών, ο ύδρωψ και η ωτοσκλήρυνσι είνε αυτά που έχουν σχετικώς καλή θεραπευτική ανταπόκρισι. Τα νευρικά αίτια είνε πολύ επίμονα.
Αν το βουϊτό μου επιμένη, πώς θα μπορούσα να βοηθηθώ; Με ασκήσεις χαλαρώσεως και αυτοσυγκεντρώσεως. Η βελτίωσι του πνευματικού ελέγχου επάνω στις σωματικές λειτουργίες μπορεί πολλές φορές να έχη θεαματικά αποτελέσματα.
  • Με προσφορά εξωτερικού θορύβου στο αυτί. Η τεχνική αυτή λέγεται εκκώφανσις (masking). Είνε γνωστό ότι οι εμβοές είνε πιο ενοχλητικές στο ήσυχο περιβάλλον.
  • Επίσης, ότι ενώ η εμβοή εμποδίζει τον ύπνο, ένα ηχογόνο σώμα (π. χ. ραδιόφωνο σε χαμηλή έντασι), δεν τον εμποδίζει και δεν αφίνει και την εμβοή να ακούγεται. Υπάρχουν στο εμπόριο συσκευές παραγωγής λευκού θορύβου, που μπορεί να φανούν χρήσιμες. Η πιο κοινή τέτοια συσκευή είνε το ραδιόφωνο FM, όταν συντονίζεται ανάμεσα από σταθμούς (παράγει ένα συνεχές φύσημα φφφφφ...).
  • Υπάρχουν επίσης στα ειδικά καταστήματα εκκωφαντές στενής δέσμης θορύβου, οι οποίοι επιλέγονται με τη βοήθεια του ωτορινολαρυγγολόγου, αφού προσδιορισθή η περιοχή συχνοτήτων της εμβοής και η έντασί της. Είνε πολύ ενδιαφέρον ότι σε πολλές περιπτώσεις η εφαρμογή εκκωφαντών στενής δέσμης εξαλείφει την εμβοή για μικρό ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να μή χρειάζεται συνεχής χρήσι του εκκωφαντού.
  • Τα ακουστικά βαρηκοϊας. Αν συνυπάρχη αξιόλογη βαρηκοϊα, τέτοια που να χρειάζεται ακουστικό, τότε η εφαρμογή του ακουστικού βοηθεί πολύ στην ανοχή της εμβοής. ΠΡΟΣΟΧΗ! Σε περιβάλλον με υψηλή στάθμη εξωτερικού θορύβου, η χρήσι ακουστικού μπορεί να χειροτερέψη την εμβοή. Ασφαλή είνε τα ακουστικά με ενσωματωμένη λειτουργία PC ή AGC.
  • Συνδυασμός ακουστικού βαρηκοϊας με εκκωφαντή.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αν ακούτε θορύβους - γράφει η Φωτεινή Βασιλοπούλου -  που μοιάζουν συνήθως με συριγμούς, σφυρίγματα, θροΐσματα, και τους ακούτε μόνο εσείς και κανείς άλλος, δεν πρόκειται δηλαδή για εξωτερικούς ήχους, τότε υποφέρετε από «εμβοές», όπως λέγονται επιστημονικά. Tο βουητό στο ένα ή και στα δύο αυτιά είναι ένα σύμπτωμα το οποίο μπορεί να προκαλείται από διάφορες αιτίες, τις περισσότερες φορές απλές, γι’ αυτό μην πανικοβάλλεστε. Oι εμβοές δεν προκαλούν ούτε κώφωση, ούτε θάνατο. Σε ελάχιστες περιπτώσεις, οφείλονται σε κάτι σοβαρό.


Oι αιτίες που δημιουργούν το βουητό: Tο βουητό στα αυτιά μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες. H πιο συχνή είναι η ύπαρξη κυψελίδας, συσσωρευμένου δηλαδή κεριού μέσα στο αυτί. H έκθεση, επίσης, σε πολύ δυνατό θόρυβο μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του ακουστικού νεύρου (ακουστικό τραύμα). Σύμφωνα μάλιστα με έρευνες, οι περισσότεροι από τους νέους που συχνάζουν σε κλαμπ με δυνατή μουσική, θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα εμβοών τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Aν τώρα το βουητό συνοδεύεται και από άλλα δύο συμπτώματα, βαρηκοΐα και ίλιγγο, τότε πιθανόν να πρόκειται για τη νόσο Meniere, ένα σύνδρομο που εκδηλώνεται με κρίσεις που περιλαμβάνουν συμπτώματα όπως βουητό, βαρηκοΐα, ίλιγγο, διαρκούν λίγες μέρες, στη συνέχεια υποχωρούν και επανέρχονται ανά μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Άλλες αιτίες μπορεί να είναι:
• Ωτίτιδες.
• Aναιμία.
• Yψηλή ή χαμηλή πίεση (υπέρταση ή υπόταση).
• Προβλήματα με το θυρεοειδή.
• Παθήσεις του λαβυρίνθου.
• Παρενέργειες φαρμάκων.
• Παθήσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (αυχενικό σύνδρομο).
• Όγκος στον εγκέφαλο ή στο ακουστικό νεύρο (σπάνιες περιπτώσεις).


Ποια είναι η κατάλληλη αντιμετώπιση; Mόλις αντιληφθείτε ότι βουίζουν τα αυτιά σας, πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν ωτορινολαρυγγολόγο, προκειμένου να γίνει διάγνωση. H αντιμετώπιση των εμβοών θα εξαρτηθεί από την αιτία που τις προκαλεί. Aν, για παράδειγμα, οφείλονται σε βύσμα κυψελίδας, τότε αυτή πρέπει να αφαιρεθεί για να σταματήσει το βουητό. Aν οφείλονται σε ωτίτιδα, πρέπει να αντιμετωπιστεί η ωτίτιδα με φαρμακευτική αγωγή. Aν οφείλονται σε υπέρταση, πρέπει να ρυθμιστεί η πίεση για να εξαφανιστούν και οι εμβοές. Aν τώρα οι εμβοές οφείλονται σε μόνιμη πτώση του ακουστικού νεύρου (βαρηκοΐα λόγω ηλικίας), τότε δυστυχώς δεν υπάρχει θεραπεία που να μπορεί να τις εξαλείψει και πρέπει να τις υπομείνετε στωικά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν τεχνικές που «απαλύνουν» το ενοχλητικό αυτό σύμπτωμα και είναι χρήσιμες τόσο στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, όσο και στις περιπτώσεις που το πρόβλημα είναι προσωρινό.


Πώς θα ανακουφιστώ άμεσα; Yπάρχουν τρόποι που θα σας βοηθήσουν να ανακουφιστείτε προσωρινά μέχρι να απαλλαγείτε οριστικά από το ενοχλητικό αυτό σύμπτωμα:
• Όσο πιο ήσυχο είναι το δωμάτιο στο οποίο βρίσκεστε, τόσο εντονότερα θα ακούτε τις εμβοές. Γι’ αυτό, καλύψτε τις με απαλή μουσική σε χαμηλή ένταση.
• Δοκιμάστε να κοιμηθείτε με δύο μαξιλάρια. Mε αυτό τον τρόπο βοηθάτε την αποσυμφόρηση της κεφαλής, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ένταση των εμβοών. Πολλοί ανακουφίζονται με αυτό τον τρόπο, όχι όμως όλοι, γι’ αυτό εφαρμόστε το μόνο αν έχετε αποτέλεσμα.
• Aν η πτώση του ακουστικού νεύρου είναι μόνιμη, οι συσκευές για τη βελτίωση της ακοής βοηθούν σημαντικά στη μείωση αντίληψης των εμβοών. Eπίσης, αποτελεσματικές είναι και διάφορες τεχνικές χαλάρωσης, διότι σας βοηθούν να ηρεμείτε και να επικεντρώνετε την προσοχή σας αλλού.


Tι επιδεινώνει το πρόβλημά μου;
• Tο κάπνισμα συνήθως επιτείνει τις εμβοές, γιατί προκαλεί σπασμό στα τριχοειδή
αγγεία, με αποτέλεσμα να γίνεται ελλιπής αιμάτωση στη γύρω περιοχή (λαβύρινθος, κύτταρα ακουστικού νεύρου κλπ.).
• H ασπιρίνη, ο καφές και το αλκοόλ ενοχοποιούνται επίσης για επιδείνωση των εμβοών, γι’ αυτό η κατανάλωσή τους πρέπει να γίνεται με μέτρο.
• Παρόλο που πολλοί ασθενείς τελευταία φοβούνται ότι για το βουητό μπορεί να φταίει και το κινητό τους τηλέφωνο, μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχει τεκμηριωθεί.


Συμβουλές: H πρόληψη, λένε οι γιατροί, είναι η καλύτερη θεραπεία. Tο ίδιο ισχύει και στην περίπτωση των εμβοών. Oι παρακάτω συμβουλές βοηθούν σε μεγάλο βαθμό και τους υγιείς, ώστε να προφυλαχθούν από αιτίες που μπορεί να τους προκαλέσουν εμβοές στο μέλλον, αλλά και όσους υποφέρουν ήδη, ώστε να μην επιδεινώσουν το πρόβλημά τους.
Aποφεύγετε να συχνάζετε σε χώρους με πολύ θόρυβο. Mην ακούτε πολύ δυνατά μουσική, γιατί μπορεί να προκληθούν βλάβες στο ακουστικό νεύρο. Φροντίστε, όταν ακούτε μουσική μέσω ακουστικών, να μην είναι πολύ δυνατή η ένταση. Αν νιώσετε πόνο στα αυτιά ή στο κεφάλι, είναι ένδειξη ότι το παρακάνατε και πρέπει να μειώσετε την ένταση του ήχου.
Όταν πηγαίνετε σε κάποιο κέντρο διασκέδασης, φροντίστε να μην κάθεστε κοντά στα ηχεία. Kαλό θα ήταν, επίσης, κατά διαστήματα να απομακρύνεστε από το χώρο με τη δυνατή μουσική, βγαίνοντας για λίγο έξω και κάνοντας ένα πεντάλεπτο διάλειμμα. Για να αποφύγετε τη συσσώρευση κυψελίδας, μη χρησιμοποιείτε μπατονέτες, γιατί έτσι τη σπρώχνετε πιο μέσα. Tυλίξτε ένα χαρτομάντιλο στο δάχτυλό σας και αφαιρέστε την κυψελίδα που είναι έξω-έξω.  
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Τι προκαλεί τις εμβοές; Πολύ συχνά η αιτία των εμβοών παραμένει ένα μυστήριο. Μόνο όταν ένας συγκεκριμένος παράγοντας συνδέεται με την εμφάνιση ή την εξαφάνιση των εμβοών μπορούμε ν΄ αναφερθούμε με σιγουριά στην αιτία. Χτυπήματα στο κεφάλι, μεγάλες δόσεις συγκεκριμένων φαρμάκων όπως η ασπιρίνη, αναιμία, υπέρταση, έκθεση σε μεγάλο θόρυβο, άγχος, βύσμα κυψέλης στο αυτί και διάφοροι τύποι όγκων, αποτελούν παραδείγματα των διαφόρων καταστάσεων που μπορεί να προκαλέσουν τις εμβοές. Το ότι έχω εμβοές στο αυτί σημαίνει ότι θα έχω και ακουστική απώλεια; Όχι αναγκαστικά. Αν και οι εμβοές είναι ένα σύμπτωμα το οποίο έχουν πολλά από τα άτομα με ακουστική βλάβη, δεν σημαίνει ότι ο καθένας με εμβοές στ΄ αυτιά θα έχει και ακουστική απώλεια. Μερικά άτομα έχουν, ενώ μερικά άλλα όχι. Γιατί οι εμβοές χειροτερεύουν το βράδυ; Κατά την διάρκεια της ημέρας, διασπάται η προσοχή σας σε διάφορες ασχολίες, ενώ και οι ήχοι γύρω σας μπορεί να κάνουν τις εμβοές λιγότερο αισθητές. Όταν το περιβάλλον γύρω σας είναι ήσυχο, οι εμβοές στ΄ αυτιά μπορεί να φαίνονται πιο δυνατές και με μεγαλύτερη διάρκεια. Η κούρασή σας, επίσης, μπορεί να χειροτερέψει τις εμβοές. Τι θα πρέπει να κάνω για τις εμβοές στ΄ αυτιά; Από τη στιγμή που οι εμβοές είναι ένα σύμπτωμα, το πρώτο βήμα που θα πρέπει να κάνετε είναι να γίνει διάγνωση της βασικής αιτίας. Θα πρέπει να κάνετε μια ιατρική εξέταση με ιδιαίτερη προσοχή στον έλεγχο των παραγόντων εκείνων που συνήθως συνδέονται με τις εμβοές στ΄ αυτιά-όπως η υψηλή πίεση του αίματος, η λειτουργία του συκωτιού, η λήψη ορισμένων φαρμάκων ή και διάφορες αλλεργίες. Η ακοή σας θα πρέπει να ελεγχθεί από έναν Ωτορινολαρυγγολόγο ο οποίος θα διαγνώσει αν υπάρχει ακουστική απώλεια. Ποια είναι η θεραπεία για τις εμβοές; Η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τις εμβοές είναι η ελάττωση της κυρίας αιτίας. Δυστυχώς, αρκετά συχνά η αιτία δεν μπορεί να διαπιστωθεί, αλλά σε μερικές περιπτώσεις οι εμβοές από μόνες τους μπορεί να χρειαστούν θεραπεία. Η θεραπεία μπορεί να γίνει με φάρμακα, με βιταμίνες ή με βιοανάδραση, ύπνωση και με συσκευές εκκώφανσης, οι οποίες είναι μορφές θεραπείας που έχουν διαπιστωθεί πολύ βοηθητικές για μερικά άτομα. Οι 'ομάδες αυτοϋποστήριξης' μπορούν να μοιράζονται διάφορες πληροφορίες και στρατηγικές που θα τους βοηθήσουν να ζήσουν με το πρόβλημά τους. Άτομα με ελαφρά μορφή εμβοών, γενικά δεν χρειάζονται θεραπεία. Αν διαπιστωθεί ότι δεν πάσχουν από κάποια αρρώστια ή από κάποια σοβαρή εγκεφαλική βλάβη ή διαταραχή ή ακόμα ότι δεν είναι βαρήκοα, συνήθως διαπιστώνουν ότι μπορούν ν΄ αντιμετωπίσουν τις εμβοές στ΄ αυτιά ή ακόμα και να τις αγνοήσουν. (http://www.xanthipress.gr)


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι εμβοές -γράφει ο Κώστας Αυγίκος, Ιατρός - είναι ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα που μπορεί να νοιώσει ένας άνθρωπος. Οι περισσότεροι τις έχουν βιώσει για μικρά χρονικά διαστήματα και τα αίτια μπορούν να είναι πολλά και ποικίλα, όπως για παράδειγμα ένας δυνατός ήχος. Για αρκετούς, όμως, το πρόβλημα είναι χρόνιο, τα αίτια δύσκολο να ανιχνευθούν και η θεραπεία δεν επιτυγχάνεται εύκολα.
Υπό τον όρο εμβοές περιλαμβάνεται μια αρκετά μεγάλη ποικιλία ήχων ως προς τη συχνότητα, την ένταση και τη μορφή. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ήχους που τους ακούει μόνο ο πάσχων και δεν υπάρχει τρόπος να αντικειμενοποιηθούν. Η περιγραφή τους, λοιπόν, στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην ικανότητα έκφρασης του τελευταίου. Έχουν περιγραφεί κουδουνίσματα, υψίσυχνα σφυρίγματα, ήχοι που μοιάζουν με αυτόν της μηχανής ενός αυτοκινήτου και διάφοροι άλλοι. Αίσθημα πληρότητας και πόνος μέσα ή γύρω από το αυτί είναι δυνατό να τους συνοδεύουν.

Πολλές φορές το αίτιο που τις προκαλεί είναι εμφανές και η απόσυρσή του οδηγεί στην ύφεση του συμπτώματος σε εύλογο χρονικό διάστημα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της έκθεσης σε ένα δυνατό θόρυβο όπως η έντονη μουσική σ' ένα κλαμπ. Ακόμη και στιγμιαίοι θόρυβοι μεγάλης έντασης μπορούν να προκαλέσουν εμβοές όπως μια έκρηξη ή ένας πυροβολισμός. Η παρουσία μεγάλης ποσότητας κυψελίδας εντός του έξω ακουστικού πόρου είναι ένα άλλο και εύκολα αντιμετωπίσιμο αίτιο.
Διάφορα ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα όπως η ασπιρίνη, τα διουρητικά της αγκύλης και μια κατηγορία αντιβιοτικών, οι αμινογλυκοσίδες, έχουν επίσης ενοχοποιηθεί για την πρόκληση εμβοών. Συνήθης πρακτική είναι η διακοπή της χορήγησης του συγκεκριμένου φαρμάκου και η συνέχιση της θεραπείας του προϋπάρχοντος νοσήματος με ένα σκεύασμα παρόμοιας δράσης που δεν έχει τέτοιου είδους ανεπιθύμητες ενέργειες. Όσον αφορά ειδικά την ασπιρίνη, η ελάττωση της δοσολογίας μπορεί να εξαφανίσει το πρόβλημα.Νοσήματα τοπικά, όπως η μέση ωτίτιδα, η λαβυρινθίτιδα, η ωτοσκλήρυνση και το ακουστικό νευρίνωμα, ή γενικευμένα, όπως η αναιμία, μπορούν να συμπεριλάβουν στις εκδηλώσεις τους και τις εμβοές. Ένας τραυματισμός της περιοχής γύρω από το αυτί είναι επίσης δυνατόν να οδηγήσει στην αντίληψη εμβοών.
Ως εδώ μιλήσαμε για αίτια εύκολα ή δύσκολα εντοπιζόμενα από την κλινική διερεύνηση που θα κάνει ο εξειδικευμένος ιατρός, δηλαδή ο ωτορινολαρυγγολόγος.

Δεν είναι, όμως, αυτά τα οποία οδηγούν στην εμφάνιση εμβοών σε χρόνια βάση οι οποίες, μάλιστα, εμφανίζουν μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπισή τους. Το πρόβλημα αυτό πρωτοεμφανίζεται σε ανθρώπους των οποίων η ηλικία κυμαίνεται κατά κύριο λόγο μεταξύ 50 και 60 ετών. Σε μεγάλο βαθμό υπάρχει συσχέτιση με την ελάττωση της ακουστικής ικανότητας που επέρχεται φυσιολογικά με την πάροδο της ηλικίας και ονομάζεται πρεσβυακουσία. Παράγοντες που επιταχύνουν την εμφάνισή της είναι η αθηροσκλήρωση, η χρόνια έκθεση σε υψηλής έντασης ήχους καθώς και η χρόνια λήψη ωτοτοξικών φαρμάκων, τα κυριότερα από τα οποία αναφέρθηκαν παραπάνω. Στατιστικές αναφέρουν ότι το 90% των πασχόντων από σοβαρού βαθμού εμβοές εμφανίζουν κάποιου βαθμού πρεσβυακουσία.
Απαραίτητη είναι η διευκρίνηση ότι οι εμβοές δεν θα επιδεινώσουν την πρεσβυακουσία, το αντίθετο όμως είναι πιθανό να συμβεί. Οι εξωτερικοί θόρυβοι καλύπτουν σε ένα βαθμό τις εμβοές. Όταν, για οποιονδήποτε λόγο, η ικανότητα αντίληψής τους μειωθεί, τότε οι εμβοές γίνονται εντονότερα αντιληπτές.
Στην εμφάνιση των εμβοών παίζουν πολλές φορές καθοριστικό ρόλο καταστάσεις και νοσήματα που σχετίζονται με την ψυχική σφαίρα, όπως η συναισθηματική φόρτιση (στρες) και η κατάθλιψη. Εδώ η σχέση είναι αμφίδρομη, οδηγώντας πολλές φορές σε ένα φαύλο κύκλο. Για την ορθή αντιμετώπιση τέτοιων περιπτώσεων απαραίτητη είναι η συμβολή ψυχιάτρου.

Αν και όσοι δεν έχουν βιώσει το πρόβλημα είναι αδύνατο να το κατανοήσουν απόλυτα, πρέπει ν' αναφερθεί ότι η παρουσία εμβοών σε χρόνια βάση μπορεί να έχει σοβαρότατες συνέπειες στην κοινωνική ζωή και στον ψυχικό κόσμο του πάσχοντα. Ο τελευταίος ζει με το ενοχλητικό αυτό σύμπτωμα σε 24ωρη πολλές φορές βάση, με προφανείς επιπτώσεις στη διάρκεια αλλά και την ποιότητα του ύπνου του, ενώ ταυτόχρονα οι οικείοι του δεν μπορούν να κατανοήσουν το πρόβλημά του σε ικανοποιητικό βαθμό. Αυτό συχνά οδηγεί στην απομόνωσή του, στη δημιουργία μιας αίσθησης εγκατάλειψης (ιδιαίτερα αν ανήκει στην τρίτη ηλικία) και στην επιδείνωση της κατάστασης.
Για τις περιπτώσεις που το ακριβές αίτιο δεν είναι δυνατό να εντοπιστεί ή να αντιμετωπιστεί άμεσα, εφαρμόζονται διάφορες θεραπευτικές μέθοδοι, λιγότερο ή περισσότερο αποτελεσματικές. Το είδος αυτό της θεραπείας καλείται 'ανακουφιστική' και, φυσικά, οι εμβοές δεν είναι το μόνο σύμπτωμα που αναγκάζει τον ιατρό να καταφύγει σ' αυτή.

Συνοπτικά αναφέρουμε τις κυριότερες κατηγορίες όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα:

  • Ακουστική θεραπεία: περιλαμβάνει τη χρήση συσκευών (ακουστικά ή ηχεία ενσωματωμένα ακόμη και σε μαξιλάρια) σε συνδυασμό με κασέτα ή CD που παράγουν το λεγόμενο 'λευκό θόρυβο', δηλαδή μια τυχαία επιλογή ήχων διαφόρων συχνοτήτων και εντάσεων. Πολλές φορές δίνεται η δυνατότητα στον πάσχοντα να ρυθμίσει διάφορες παραμέτρους των ήχων αυτών. Η ανακουφιστική της δράση συνίσταται στην μερική συγκάλυψη των εμβοών.
  • Ασκήσεις χαλάρωσης: βοηθούν στην αντιμετώπιση του στρες που, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, μπορεί να αποτελέσει αίτιο ή αποτέλεσμα των εμβοών.
  • Γνωσιακή θεραπεία: σειρά συνεδριών με έναν σύμβουλο βοηθά τον ασθενή να τροποποιήσει τη συναισθηματική του αντίδραση στις εμβοές.
  • Φάρμακα: αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά, αντιϊσταμινικά, αντιεπιληπτικά και τοπικά αναισθητικά έχουν κατά καιρούς δοκιμαστεί με κυμαινόμενη αποτελεσματικότητα ανάλογα με το ιατρικό ιστορικό και την ιδιοσυγκρασία των ασθενών.
Συχνά οι παραπάνω μέθοδοι εφαρμόζονται σε διάφορους συνδυασμούς, στην προσπάθεια για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού θεραπευτικού αποτελέσματος. Πέραν αυτών, υπάρχουν και κάποια υγειινοδιαιτητικά μέτρα που θα πρέπει ο πάσχων να λάβει και ίσως τον βοηθήσουν να μετριάσει την ένταση των εμβοών. Αυτά είναι:

  • Αποφυγή έκθεσης σε δυνατούς θορύβους και ήχους.
  • Περιορισμός της πρόσληψης καφεΐνης και αλατιού καθώς και του καπνίσματος.
  • Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης.
  • Διατήρηση καλής φυσικής κατάστασης.
  • Επαρκής ξεκούραση.
Οι εμβοές είναι ένα σύμπτωμα ιδιαίτερα ενοχλητικό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα προσοχή, τόσο από τον πάσχοντα όσο και από τους οικείους του. Η υιοθέτηση μερικών απλών μέτρων στην καθημερινή ζωή και η εφαρμογή κάποιων από τις πολλές θεραπευτικές μεθόδους που έχουν αναπτυχθεί θα βοηθήσουν στην καλύτερη αντιμετώπισή τους, μετριάζοντας τις πιθανές επιπλοκές τους. Μέχρι την ανακάλυψη μιας ριζικής θεραπείας, όμως, πολλοί άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να μάθουν να ζουν μ' αυτές.

Διαβαστε περισσοτερα για τη σχέση ινομυαλγίας και ακοής στο inomyalgiaaware
Διαβάστε κι εδώ



24.10.09

Γιατι τα απλά παυσίπονα δεν είναι αποτελεσματικά στα άτομα με ΙΝΜ

ScienceDaily, Οκτ. 2007
[Ελεύθερη μετάφραση από εμένα, ίσως οι ιατρικοί όροι να μην έχουν διατυπωθεί σωστά]

Έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Michigan εξηγεί γιατί οι ασθενείς με ινομυαλγία έχουν μειωμένη ικανότητα ενός τύπου υποδοχέων στον εγκέφαλο στον οποίων στοχεύουν τα οπιοειδή παυσίπονα, όπως η μορφίνη. Στη μελέτη συμμετείχαν 17 γυναίκες με ινομυαλγία και 17 υγιείς γυναίκες. Η μελέτη περιελάμβανε τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) ακτίνες των εγκεφάλων των ασθενών με ινομυαλγία και ανθρώπων ίδιας ηλικίας και φύλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς με ινομυαλγία είχαν μειωμένη ικανότητα των μ-οπιοειδών υποδοχέων (MOR) στο τμήμα του εγκεφάλου που επεξεργάζεται και περιορίζει τα σήματα πόνου - ειδικά, τον επικλινή πυρήνα, η πρόσθια cingulate και τα αμύγδαλα. "Η μειωμένη ικανότητα του υποδοχέα συσχετίστηκε με μεγαλύτερο πόνο σε άτομα με ΙΝΜ," λέει ο επικεφαλής συγγραφέας Richard E. Harris, Ph.D., ερευνητής στο τμήμα της στο Τμήμα Ρευματολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Michigan".

Τα ευρήματα - που εμφανίζονται στο περιοδικό Journal of Neuroscience - θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί τα οπιοειδή θεωρούνται αναποτελεσματικά σε άτομα με ΙΝΜ," σημειώνει.
«Η διαπίστωση είναι σημαντική, διότι ήταν δύσκολο να καθοριστούν τα αίτια του πόνου σε ασθενείς με ινομυαλγία, σε σημείο που η αποδοχή του όρου από τους γιατρούς ήταν αργή."
Τα οπιοειδή κολλάνε στους υποδοχείς στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Ως οπιοειδή αναφέρονται τα εξής: μορφίνη, κωδεΐνη, προποξιφένη που εμπεριέχεται σε φάρμακα, όπως το Darvocet, hydrocodone στο Vicodin και η οξυκωδόνη στο Oxycontin.
Στα άτομα με ΙΝΜ όμως, κατά τον Richard E. Harris, οι μ-οπιοειδείς υποδοχείς (MOR) δεν προσκολούνται τόσο καλά στο τμήμα του εγκεφάλού τους, σε σύγκριση με άτομα που δεν πάσχουν απο ΙΝΜ και ως εκ τούτου, τα οπιοειδή δεν ανακουφίζουν το ίδιο αποτελεσματικά τα άτομα που ασθενούν. Η μειωμένη διαθεσιμότητα των υποδοχέων θα μπορούσαν να προκύψουν από την μείωση του αριθμού των οπιοειδών υποδοχέων, υποβοηθούμενη του ενδογενούς όπιου (π.χ. ενδορφίνες, που παράγονται φυσιολογικά από τον οργανισμό), ή και τα δύο, λέει ο Harris.


Fibromyalgia patients had reduced mu-opioid receptor (MOR) availability within regions of the brain that normally process and dampen pain signals – specifically, the nucleus accumbens, the anterior cingulate and the amygdala.
(Credit: Image courtesy of University of Michigan Health System)



Jon-Kar Zubieta, M.D., Ph.D., the Phil F. Jenkins Research Professor of Depression in the U-M Department of Psychiatry, Depression Center and Department of Radiology.
Τhe Journal of Neuroscience, Sept. 12, 2007, 27(37):10000--10006

19.10.09

Επικονδυλίτιδα



Ο όρος επικονδυλίτιδα* χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει τον πόνο στην περιοχή του αγκώνα. Επισημαίνει την ύπαρξη φλεγμονής (κατάληξη -ίτιδα) στον επικόνδυλο. Ο επικόνδυλος είναι μια μικρή οστική περιοχή στην έξω και στην έσω πλευρά στο τέλος του βραχιόνιου οστού και προεξέχει όταν ο αγκώνας είναι λυγισμένος στις 90 μοίρες. Η βλάβη, ωστόσο, δεν βρίσκεται στο κόκαλο αλλά στους τένοντες που ξεκινούν από την περιοχή. Στην έξω πλευρά βρίσκονται οι τένοντες των μυών που εκτείνουν τον καρπό και τα δάκτυλα, ενώ στη μέσα πλευρά οι τένοντες των μυών που κάμπτουν τον καρπό και τα δάκτυλα.
* Σημείωση: στη δική μου περίπτωση εμφανίστηκε προ διάγνωσης ινομυαλγίας και παρέμεινε.
Πολλοί αμφισβητούν την ύπαρξη φλεγμονής και υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα είναι αποτέλεσμα της μακροχρόνιας και επαναλαμβανόμενης κίνησης του καρπού και των δακτύλων προκαλώντας έτσι μικροτραυματισμούς στους τένοντες. Η φλεγμονή είναι αποτέλεσμα αυτών των τραυματισμών. Η συνεχής έκταση του καρπού προς τα πάνω με ταυτόχρονη στροφή του χεριού προς τα έξω μπορεί να οδηγήσει σε έξω επικονδυλίτιδα. Κρεοπώλες, υδραυλικοί, ελαιοχρωματιστές, οικοδόμοι, ξυλουργοί αλλά και όσοι ασχολούνται με αθλήματα ρακέτας, όπως το τένις και το σκουός, αποτελούν κάποιες από τις ομάδες υψηλού κινδύνου. Αντίθετα, η συνεχής κάμψη του καρπού προς τα κάτω με την ταυτόχρονη στροφή του χεριού προς τα μέσα μπορεί να οδηγήσει σε έσω επικονδυλίτιδα όπως συμβαίνει π.χ. σε άτομα που χρησιμοποιούν φτυάρι ή σε άτομα που παίζουν γκολφ.

Τα συμπτώματα είναι παρόμοια και για τις δυο περιπτώσεις εκτός από το σημείο του πόνου. Στην έξω επικονδυλίτιδα υπάρχει πόνος στην έξω επιφάνεια του αγκώνα, ενώ στην έσω επικονδυλίτιδα στη μέσα πλευρά του αγκώνα. Κατά τα αλλά υπάρχει μειωμένη λειτουργικότητα με μυϊκή αδυναμία στις κινήσεις του καρπού και των δακτύλων και πόνος κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων που ηρεμεί με την ξεκούραση. Απλές καθημερινές κινήσεις όπως άνοιγμα-κλείσιμο βρύσης, άνοιγμα μιας πόρτας, πιάσιμο ενός ποτηριού ή ακόμα και μια απλή χειραψία προκαλούν πόνο και ο ασθενής προσπαθεί να τις αποφύγει.

Οι αρχές θεραπείας είναι παρόμοιες τόσο για την έξω όσο και για την έσω επικονδυλίτιδα. Αρχικά, ο ορθοπεδικός θα χορηγήσει αντιφλεγμονώδη αγωγή για να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα της φλεγμονής. Ενέσεις κορτιζόνης καλό είναι να αποφεύγονται, γιατί μπορεί να δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα παρά να βοηθήσουν. Ταυτόχρονα ο ασθενής θα πρέπει να χρησιμοποιεί τακτικά πάγο για να καταπραΰνει τον πόνο και να έχει το χέρι του ψηλά για να μειωθεί το οίδημα. Αμέσως θα πρέπει να αναγνωριστεί η αιτία που προκαλεί και επιδεινώνει τα συμπτώματα και να διακοπεί μέχρι να ηρεμήσουν αυτά. Ο ασθενής χρησιμοποιεί ένα νάρθηκα για επικονδυλίτιδα έτσι ώστε να αποφεύγει την κούραση και να μειώνονται οι δυνάμεις που ασκούνται σε αυτό το σημείο. Μετά τις πρώτες ημέρες και εφόσον τα συμπτώματα έχουν ηρεμήσει, ο ασθενής μπορεί να ξεκινήσει φυσικοθεραπείες. Μηχανικά μέσα όπως ο υπέρηχος, το laser, η ιοντοφόρεση (χρήση ηλεκτρικού ρεύματος με χορήγηση αντιφλεγμονώδους φαρμάκου) και η διαθερμία βραχέων κυμάτων χρησιμοποιούνται για να αντιμετωπιστεί η φλεγμονή και να διευκολυνθεί η διαδικασία της επούλωσης στην περιοχή.

Στην περίπτωση της επικονδυλίτιδας χρησιμοποιείται ειδικό, έντονο τοπικό μασάζ για να μαλακώσει εσωτερικά η ουλή στο τραύμα και να βοηθήσει τις νέες ίνες κολλαγόνου που δημιουργούνται να είναι ελαστικές και δυνατές. Ο φυσικοθεραπευτής διδάσκει στον ασθενή διατατικές ασκήσεις έτσι ώστε να διατηρηθεί η κινητικότητα στον αγκώνα και να αποφευχθεί η δυσκαμψία στην περιοχή του τραύματος. Ο ασθενής εξακολουθεί στη φάση αυτή να χρησιμοποιεί το νάρθηκα και να βάζει πάγο στο χέρι του μετά τις ασκήσεις και όταν πονάει. Στο τελευταίο στάδιο της θεραπείας και εφόσον ο πόνος έχει ηρεμήσει πλήρως, ο ασθενής μπορεί να ξεκινήσει ασκήσεις ενδυνάμωσης της περιοχής που θα του υποδείξει ο φυσικοθεραπευτής. Σημαντικό ρόλο στο στάδιο αυτό παίζει η εκπαίδευση του ασθενούς στο πώς να αποφύγει μια υποτροπή ή νέους τραυματισμούς όταν επιστρέψει στη δραστηριότητα που επιδείνωνε τα συμπτώματα. Καλή στάση σώματος, συχνά διαλείμματα στην εργασία και μερικές διατάσεις είναι απλά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Για τους αθλητές, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην εφαρμογή τέλειας τεχνικής στο άθλημά τους έτσι ώστε να αποφεύγουν υπερβολικές δυνάμεις και καταπόνηση στην περιοχή του αγκώνα. Η χρήση του νάρθηκα θα πρέπει σταδιακά να ελαττώνεται, ενώ ο πάγος θα πρέπει να χρησιμοποιείται μετά τη δουλειά, τις ασκήσεις ή κάθε φορά που ο ασθενής πονάει.

4.10.09

Ο χρόνιος πόνος πλήττει περισσότερο τις γυναίκες

Σε μελέτες ενηλίκων, οι αναλογίες γυναικών/αντρών για πόνους στον αυχένα, στους ώμους, στα γόνατα και στην μέση είναι κατά μέσο όρο 5:1, για στοματοπροσωπικές επώδυνες παθήσεις 2:1, για ημικρανίες 5:1 και για ινομυαλγία 4:1. Επιπλέον, οι γυναίκες υποφέρουν πιο συχνά απ’ ότι οι άντρες από περισσότερους από έναν πόνο ταυτόχρονα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει υψηλότερα επίπεδα ‘ανικανότητας’ ή ψυχολογικής πίεσης απ’ ότι μια μεμονωμένη επώδυνη πάθηση, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την πρόκληση νέων επώδυνων παθήσεων.

Είναι γεγονός πως η θηλυκή αναπαραγωγική ορμόνη, το οιστρογόνο, επηρεάζει σημαντικά ορισμένες επώδυνες παθήσεις (π.χ. ημικρανίες, δυσλειτουργία κροταφογναθικής διάρθρωσης) ενώ, σε άλλες, η εμπλοκή της ορμόνης δεν είναι απολύτως γνωστή. Εντούτοις, τα ποσοστά των κοινών επώδυνων παθήσεων αυξάνουν στις γυναίκες κατά την εφηβεία, ενώ παραμένουν σταθερά ή παρουσιάζουν μικρή αύξηση στους έφηβους άντρες. Παράλληλα, για λόγους που δεν είναι απόλυτα κατανοητοί, οι γυναίκες φαίνεται ότι βιώνουν τον πόνο διαφορετικά απ’ ότι οι άντρες. Πιστεύεται ότι αυτή η διαφορά οφείλεται σε βιολογικούς λόγους όπως γενετικοί, ορμονικοί, φαρμακολογικοί παράγοντες κλπ. Μεταξύ των επώδυνων παθήσεων που εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες, συγκαταλέγονται οι εξής:

  • Ινομυαλγία (FM)
  • Χρόνιο Πυελικό Άλγος (CPP)
  • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS)
  • Δυσλειτουργία της κροταφογναθικής διάρθρωσης (TMJ)
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα (RA)
  • Οστεοαρθρίτις (OA)
  • Ημικρανίες
Οι γυναίκες αναζητούν ιατρική βοήθεια πιο συχνά απ’ ότι οι άντρες και κατά συνέπεια ο αριθμός των γυναικών που επισκέπτονται ιατρικές υπηρεσίες είναι υψηλότερος. Ωστόσο, η ελλιπής πρόσβαση σε υγειονομικές υπηρεσίες, κυρίως σε φτωχές περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου, λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για γυναίκες που αναζητούν ανακούφιση στις επώδυνες παθήσεις τους. Άλλωστε, οι πολιτιστικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο αναζήτησης και αντιμετώπισης του πόνου από τις γυναίκες.

Τα παραπάνω επισημάνθηκαν σε συνέντευξη τύπου με την ευκαιρία διεξαγωγής της 7ης Επιστημονικής Συνάντησής στις 2-3 Νοεμβρίου στην Αθήνα της Ελληνικής Εταιρίας Αλγολογίας με θέμα ‘2007-2008: Έτος αφιερωμένο στον πόνο της γυναίκας’. Ομιλητές ήταν ο Εμμανουήλ Αναστασίου, Αναισθησιολόγος, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αλγολογίας και Διευθυντής του Αναισθησιολογικού Τμήματος & Ιατρείου Πόνου του Γεν. Νοσοκομείου ‘Θριάσιο Ελευσίνας’, η Βασιλική Χειμωνίτση-Κυπρίου, Αναισθησιολόγος & Εκπρόσωπος της Ελλάδος στην EFIC και ο Αντώνης Λουίζος, Αναπληρωτής Διευθυντής του Αναισθησιολογικού Τμήματος Ιπποκράτειου Νοσοκομείου. Από τους ομιλητές τονίσθηκε ιδιαίτερα η αναγκαιότητα δράσης σε επίπεδο εκπαίδευσης του κοινού, των παρόχων υγειονομικών υπηρεσιών και των κυβερνητικών παραγόντων-φορέων αναφορικά με τη διάγνωση και την κατάλληλη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου στις γυναίκες. Ειδικότερα, απαραίτητη κρίνεται η ευαισθητοποίηση σχετικά με τις επώδυνες παθήσεις που εμφανίζονται κυρίως σε γυναίκες καθώς και η αναγνώριση των σημαδιών και συμπτωμάτων τους. Επίσης, η εντατικοποίηση της έρευνας για τον πόνο της γυναίκας και η ανάπτυξη νέων δυνατοτήτων αντιμετώπισής του καθίστανται ιδιαίτερα σημαντικές.
Ο πόνος, όπως αναφέρθηκε μεταξύ άλλων, είναι ένα σύνθετο φαινόμενο και ο τρόπος με τον οποίο βιώνεται επηρεάζεται από τους εξής παράγοντες:
-Τους φυσικούς παράγοντες, οι οποίοι περιλαμβάνουν το φύλο, το μέγεθος του σώματος, το πάχος της επιδερμίδας και την αιτία διέγερσης του πόνου
-Τους ψυχολογικούς παράγοντες, όπως το στρες και την κατάθλιψη, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ερμηνεία του πόνου
-Τους πολιτιστικούς και κοινωνικούς κανόνες οι οποίοι επηρεάζουν τον τρόπο ερμηνείας και έκφρασης του πόνου.

Η Διεθνής Ένωσης για την Μελέτη του Πόνου (IASP, Seattle, Η.Π.Α.) είναι το μεγαλύτερο επαγγελματικό φόρουμ σχετικά με την επιστήμη, την πρακτική και την εκπαίδευση στον τομέα του πόνου. Η IASP χρηματοδοτεί ερευνητικά συμπόσια σε ειδικά θέματα για τον πόνο και προσφέρει υποτροφίες, βραβεία και fellowships (προγράμματα μετεκπαίδευσης) με σκοπό να στηρίξει τη διεθνή έρευνα για τον πόνο. Μέσω του έργου της που αφορά τις αναπτυσσόμενες χώρες, η IASP προσφέρει υποτροφίες προκειμένου να συμβάλει στη βελτίωση της εκπαίδευσης των ιατρών σε αναπτυσσόμενες χώρες. Κάθε χρόνο, η IASP ανακηρύσσει μια Παγκόσμια Ημέρα κι ένα Παγκόσμιο Έτος κατά του Πόνου προκειμένου να αυξήσει την ευαισθητοποίηση διαφόρων πτυχών του πόνου.


Τα άτομα με ινομυαλγία έχουν φλεγμονή του εγκεφάλου

ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ  (25-9-2018)  Karolinska Institutet  Οι αιτίες της δυσκολίας στη θεραπεία του συνδρόμου πόνου ινομυαλγία είναι σε μεγάλο βαθ...