20.1.10

ΕΙΝΑΙ Η ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ;

Kαθώς η αιτία εμφάνισης της ινομυαλγίας δεν είναι ξεκάθαρη, υπάρχουν πολλές διαφορετικές γνώμες όσον αφορά στο θέμα του αν κληρονομείται στα παιδιά από τους γονείς. Ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει ότι αν και αυτό συμβαίνει σε ορισμένες οικογένειες, δεν συμβαίνει σε όλες.


Στο Ηνωμένο βασίλειο ( Fibromyalgiasyndrome.co.ku), πολλοί πιστεύουν ότι η κατάσταση γνωστή ως ινομυαλγία είναι μια κληρονομική κατάσταση η οποία μπορεί να περάσει από γενιά σε γενιά. Μελέτες έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια - και οι περισσότερες από τις μελέτες αυτές πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, γιατί η ιατρική κοινότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να είναι αβέβαιη ως προς τις αιτίες της ινομυαλγίας - ότι υπάρχει περίπου 25% πιθανότητα  να νοσήσεις με ινομυαλγία, αν ο ένα ή και οι 2 γονείς σου έχουν την πάθηση. Έρευνες επίσης δείχνουν ότι είναι πιο πιθανό να χτυπήσει η ασθένεια αυτή γυναίκες παρά άνδρες και ότι μπορεί να παραμένει στο σώμα ενός ατόμου μη ενεργή μέχρι ένα τραυματικό γεγονός να την ενεργοποιήσει.


Τέτοια τραυματικά γεγονότα περιλαμβάνουν:
·Γέννηση παιδιών
·Πνευμονία
·Εμπλοκή σε ατύχημα
·Προβλήματα με το Θυρεοειδή


Πολλές μητέρες και κόρες μοιράζονται τα ίδια συμπτώματα ινομυαλγίας και μάλιστα πολλές κόρες νοσούν λίγο μετά τη γέννα του πρώτου τους παιδιού. Φαίνεται ότι υπάρχει γενετική σχέση μεταξύ μητέρας και κόρες, αλλά όχι αντίστοιχη σχέση μεταξύ πατέρων και γιων.

Από την άλλη πλευρά, η Connie Luedtke, R.N. (Mayo Clinic των ΗΠΑ), υποστηρίζει ότι αν ένας από τους γονείς ή τα αδέλφια σας έχουν ινομυαλγία, ο κίνδυνος  ανάπτυξης της διαταραχής αυξάνεται δραματικά. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι ένας συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων εργάζονται από κοινού για να προκαλέσουν ινομυαλγία - μια δυσνόητη διαταραχή που χαρακτηρίζεται από διάχυτο μυϊκό πόνο, κόπωση και πολλαπλά σημεία ευαισθησίας. Οι ερευνητές μελετούν διάφορα γονίδια που καθιστούν τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη της ινομυαλγίας. Ορισμένα από αυτά τα γονίδια έχουν επίσης συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο για κατάθλιψη ή άγχος. Ίσως, λένε κάποιοι, αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί ορισμένα αντικαταθλιπτικά είναι αποτελεσματικά  στους ασθενείς με ινομυαλγία.

Το άρθρο των Dan Buskila1 και Piercarlo Sarzi-Puttini2 στο Arthritis Research & Therapy 2006 (Βιολογία και θεραπεία των ατόμων με Ινομυαλγία. Γενετική/πτυχές του συνδρόμου) δείχνει ότι γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο στην αιτιοπαθολογία του συνδρόμου της ινομυαλγίας (FMS) και άλλων συναφών συνδρόμων. Υπάρχει μεγάλη συνάθροιση ατόμων, στις οικογένειες των ΙΝΜ  ασθενών. Ο τρόπος της κληρονομικότητας είναι άγνωστος, αλλά είναι πιθανότατα πολυγονιδιακός. Υπάρχουν ενδείξεις ότι πολυμορφισμοί των γονιδίων στην σεροτονινεργικά, ντοπαμινεργικής και catecholaminergic συστήματα διαδραματίζουν κάποιο ρόλο στην αιτιολογία της ΙΝΜ. Οι πολυμορφισμοί δεν είναι ειδικοί για την Ινομυαλγία και συνδέονται και με άλλες λειτουργικές διαταραχές και την κατάθλιψη. Α
ν και η  αιτιολογία της FMS δεν είναι πλήρως κατανοητή, οι ποίκιλες νευροενδοκρινολογικές διαταραχές, καθώς και οι ανωμαλίες στην αυτόνομη λειτουργία του εγκεφάλου, εμπλέκονται στην παθογένεια της. Η έκθεση των ατόμων με γενετική προδιάθεση σε μια σειρά από στρεσσογόνες καταστάσεις στο περιβάλλον θεωρητικά μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη της ΙΝΜ.

Η Ινομυαλγία είναι ένα ιδιοπαθές, σύνδρομο χρόνους πόνου με εκτεταμένα μυοσκελετικά άλγη και γενικευμένα σημεία ευαισθησίας. Το σύνδρομο συμπίπτει με διάφορα συναφή σύνδρομα. Η παθογένεια της ΙΝΜ δεν είναι πλήρως κατανοητή, αν και  μάλλον είναι αποτέλεσμα της δυσλειτουργίας του κεντρικού νευρικού συστήματος, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της μετάδοσης του πόνου. Ορισμένοι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν την ανάπτυξη της ΙΝΜ και των παρόμοιων συμπτωμάτων σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να εξετάσει τις υπάρχουσες αποδείξεις ότι οι γενετικοί παράγοντες και το οικογενειακό ιστορικό μπορούν να παίξουν κάποιο ρόλο στην ανάπτυξη της ΙΝΜ.


Η επικράτηση της ινομυαλγίας στο γενικό πληθυσμό υπολογίζεται σε 2%. Η επικράτηση της ΙΝΜ και η παρατήρηση των Ρευματολόγων ότι αυτό το σύνδρομο υπάρχει στην οικογένεια, υποδεικνύει ότι οι γενετικοί παράγοντες και το οικογενειακό ιστορικό μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο στην αιτιοπαθογένειά της. Αρκετές μελέτες έχουν ασχοληθεί με τη συχνότητα των εμφάνισης της ΙΝΜ στις οικογένειες των ασθενών με ΙΝΜ. Ο ρόλος της κληρονομικότητας στην ΙΝΜ είναι άγνωστος, αλλά είναι πιθανότατα πολυγονιδιακός. Αναγνώριση αυτών των πολυμορφικών γονιδίων μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη υπο-κατηγοριοποίηση των ασθενών και να οδηγήσει σε μια πιο ορθολογική φαρμακευτική προσέγγιση. Μελλοντικές γενετικές μελέτες που θα διεξαχθούν με μεγαλύτερες ομάδες ΙΝΜ ασθενών και ομάδων ελέγχου, μπορεί να διαφωτίζει περαιτέρω το ρόλο της γενετικής στην Ινομυαλγία.

Μήπως η ινομυαλγία βρίσκεται σε άτομα της ίδιας οικογένειας;


Πηγή:  Arthritis Foundation (www.arthritis.org, 5 Σεπτεμβρίου 2003)

Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η ινομυαλγία απαντάται συχνότερα μεταξύ αδελφών, γονέων και των παιδιών εκείνων που έχουν ινομυαλγία από ό, τι στο γενικό πληθυσμό. Αλλά η έρευνα δεν ξεκαθαρίσει αν το φαινόμενο αυτό, είναι αποτέλεσμα της φύσης ή τρόπος ανατροφής. Μια νέα μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) θα εξετάσει το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η φύση. Η Ερευνήτρια Jane Olson*, Ph.D., στο γενετικό Πανεπιστημίου Case Western Reserve στο Κλίβελαντ, ξεκίνησε ένα τετραετές έργο για τη χαρτογράφηση των γονιδίων σε επιλεγμένους συγγενείς των 160 οικογενειών με ιστορικό ινομυαλγίας. Ήταν ο κύριος ερευνητής του σχεδίου που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο για την Αρθρίτιδα και Μυοσκελετικόύ σύστημα και Δερματικών Νόσων για να μελετήσει τις οικογένειες με σύνδρομο ινομυαλγίας, μιας διαταραχής που επηρεάζει ~ 2% του πληθυσμού των ΗΠΑ και χαρακτηρίζεται από διάχυτο πόνο και συνοδά σωματικά και ψυχιατρικά συμπτώματα. "Αναζητούμε τα γονίδια που μπορεί να προκαλέσουν ινομυαλγία. Αν τα βρούμε, τότε μπορούμε να μάθουμε για το τι προκαλεί το σύνδρομο σε ένα βιολογικό επίπεδο. Αναμένεται ότι οι διαπιστώσεις αυτές θα βοηθήσουν τους ερευνητές να αναπτύξουν αποτελεσματικές θεραπείες για την ινομυαλγία

Σε προηγούμενη μελέτη, Muhammad Yunus, MD, rheumatologist στο Πανεπιστήμιο του Illinois College of Medicine ,Peoria, διαπιστώθηκε σχέση μεταξύ ινομυαλγίας και ένος συγκεκριμένου γενετικου δείκτη από τη μελέτη σε 40 οικογένειες που στενοί συγγενείς τους είχαν ινομυαλγία. Η μελέτη αυτή ήταν περιορισμένη, ωστόσο, διότι μόνο κοίταξε προς το παρόν ένα γενετικό δείκτη για τα κύτταρα, σημειώνει ο Δρ Yunus, ο οποίος θα βοηθήσει τη διεξαγωγή της μελέτης Δρ Olson ως συν-ερευνητή.


Μερικοί ερευνητές πιστεύουν οτι ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες παίζουν ρόλο στην ινομυαλγία επειδή το σύνδρομο έχει βρεθεί σε άτομα που έχουν ιστορικό σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης, αλκοολισμό ή κατάθλιψη οικογενειών τους. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών, η Olson σχεδιάζει να εξετάσει το ψυχολογικό στρες και άλλους παράγοντες στη μελέτη της.

Αν υπάρχει γενετική αιτία για την ινομυαλγία είναι ένα αμφιλεγόμενο θέμα για τους ερευνητές να εξερευνήσουν, σημειώνει ο David Sherry, MD, διευθυντής της παιδιατρικής ρευματολογίας στο Νοσοκομείο Παίδων του Σιάτλ. Πλέον, τα κριτήρια για τη διάγνωση της ινομυαλγίας τείνουν να είναι υποκειμενικά, και αυτό καθιστά δύσκολη την έρευνα ψυχολογικών ή γενετικών παραγόντων σε ένα στατιστικό τρόπο, Δρ Sherry προσθέτει.



-------------------------------------

Arthritis Res Ther. 2006;8(5):218.

Biology and therapy of fibromyalgia. Genetic aspects of fibromyalgia syndrome (Buskila D, Sarzi-Puttini P.)


Genetic and environmental factors may play a role in the etiopathology of fibromyalgia syndrome (FMS) and other related syndromes. There is a high aggregation of FMS in families of FMS patients. The mode of inheritance is unknown but it is most probably polygenic. There is evidence that polymorphisms of genes in the serotoninergic, dopaminergic and catecholaminergic systems play a role in the etiology of FMS. These polymorphisms are not specific for FMS and are associated with other functional somatic disorders and depression. Future genetic studies in the field of FMS and related conditions should be conducted in larger cohorts of patients and ethnically matched control groups.


Familial aggregation in the fibromyalgia syndrome

(Buskila D, Neumann L, Hazanov I, Carmi R. - Epidemiology Department, Soroka Medical Center, Ben-Gurion University, Beer Sheva, Israel).


The authors studied the familial occurrence of fibromyalgia (FMS) to determine a possible role of genetic and familial factors in this syndrome. Fifty-eight offspring aged 5 to 46 years (35 males and 23 females) from 20 complete nuclear families ascertained through affected mothers with FMS were clinically evaluated for FMS according to the ACR 1990 diagnostic criteria. FMS symptoms, quality of life, physical functioning, and dolorimetry thresholds were assessed in all subjects. Sixteen offspring (28%) were found to have FMS. The M/F ratio among the affected was 0.8 compared with 1.5 in the whole study group. Offspring with and without FMS did not differ on anxiety, depression, global well-being, quality of life, and physical functioning. A high prevalence of FMS was observed among offspring of FMS mothers. Because psychological and familial factors were not different in children with and without FMS, the high familial occurrence of this syndrome may be attributable to genetic factors.

Καθώς η αιτία εμφάνισης της ινομυαλγίας δεν είναι ξεκάθαρη, υπάρχουν πολλές διαφορετικές γνώμες όσον αφορά στο θέμα του αν κληρονομείται στα παιδιά από τους γονείς.

.*Δυστυχώς η Ερευνήτρια χάθηκε νωρίς κι ο πρόωρος θάνατός της ήταν μια τραγική απώλεια για τον τομέα της γενετικής επιδημιολογίας.

13.1.10

ΡΕΥΜΑΤΙΚEΣ ΠΑΘHΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΥΪΚO ΣYΣΤΗΜΑ

Ο περισσότερος κόσμος, όταν αναφέρεται στις ρευματικές παθήσεις (ειδικότητα ρευματολόγου, χρησιμοποιεί τους όρους “αρθριτικά” ή “ρευματικά”. Οι όροι αυτοί είναι λανθασμένοι γιατί στερούνται περιεχομένου και δημιουργούν αρκετές φορές σύγχυση, δίνοντας μάλιστα την εσφαλμένη εντύπωση ότι πρόκειται για δύο μόνο παθήσεις, ενώ στην πραγματικότητα οι ρευματικές παθήσεις είναι πολλές, περίπου 200. Γι’ αυτό οι όροι “αρθριτικά” ή “ρευματικά” δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Ρευματικές παθήσεις είναι οι μη τραυματικές και μη χειρουργικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος (Εικόνα 2) και οι παθήσεις του συνδετικού ιστού. Είναι δηλ. οι παθήσεις των αρθρώσεων (Εικόνες 3-4), των τενόντων, των συνδέσμων, των ορογόνων θυλάκων, των μυών, των οστών και της σπονδυλικής στήλης (Εικόνες 5-6).

Ορισμένες όμως ρευματικές παθήσεις, όπως π.χ. οι λεγόμενες αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, δεν περιορίζονται μόνο στο μυοσκελετικό σύστημα, αλλά προσβάλλουν και διάφορα άλλα όργανα ή συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, όπως π.χ. τους νεφρούς, το δέρμα, τα μάτια, τους πνεύμονες, την καρδιά, τις αρτηρίες, τις φλέβες, το ήπαρ, τον εγκέφαλο κ.λπ.

Το μυοσκελετικό σύστημα (Εικόνα 2) περικλείει, στηρίζει και προστατεύει τα ζωτικά όργανα και συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού (π.χ. εγκέφαλος, καρδιά, πνεύμονες, νεφροί, ήπαρ κ.λπ.), εξασφαλίζοντάς του ταυτόχρονα και ένα από τα σημαντικότερα αγαθά της ζωής: την κίνηση. Το μυοσκελετικό σύστημα αποτελείται από 206 οστά, που συνδέονται μεταξύ τους με τις αρθρώσεις και με περισσότερους από 600 μυς, σχηματίζοντας τον αξονικό σκελετό ή σκελετό του κορμού και τον περιφερικό σκελετό ή σκελετό των άνω και κάτω άκρων. Ο αξονικός σκελετός αποτελείται από 80 οστά και περιλαμβάνει το οστά του κρανίου, του προσώπου, της σπονδυλικής στήλης, του στέρνου και των πλευρών. Ο περιφερικός σκελετός αποτελείται από 126 οστά και περιλαμβάνει τα οστά της ωμικής ζώνης, της πυέλου και τα οστά των άνω και κάτω άκρων.

Οι μύες διατάσσονται σε στρώματα και καταλήγουν στους τένοντες με τους οποίους προσφύονται, δηλ. προσκολλώνται, πάνω στα οστά. Με τη σύσπαση και τη χαλάρωση των μυών εκτελούνται μέσω των αρθρώσεων οι κινήσεις του μυοσκελετικού συστήματος.
Οι αρθρώσεις αποτελούν τις λειτουργικές μονάδες του μυοσκελετικού συστήματος. Μια σχηματική παράσταση μιας άρθρωσης και των περιαρθρικών μορίων φαίνεται στην Εικόνα 3. Τα δύο οστά που φτιάχνουν την άρθρωση καλύπτονται στις άκρες τους από μια “φλάντζα”, δηλ. τον αρθρικό χόνδρο. Η “φλάντζα” αυτή συμβάλλει τόσο στην απορρόφηση των μηχανικών δυνάμεων π.χ. στις φέρουσες το βάρος του σώματος αρθρώσεις όσο και στην προστασία των οστών από την τριβή και τη φθορά κατά τη διάρκεια της λειτουργίας των αρθρώσεων, δηλ. κατά τη διάρκεια των κινήσεων. Τα οστά συνδέονται μεταξύ τους με τον αρθρικό θύλακο και τους συνδέσμουςκαι έτσι δημιουργείται η άρθρωση που περικλείει την αρθρική κοιλότητα. Ο αρθρικός θύλακος επαλείφεται στην εσωτερική του επιφάνεια από τον αρθρικό υμένα. (Στον αρθρικό υμένα λαμβάνουν χώρα οι παθογενετικοί μηχανισμοί και τα φλεγμονώδη φαινόμενα πολλών ρευματικών παθήσεων). Μέσα στην κοιλότητα αυτή υπάρχει μικρή ποσότητα αρθρικού υγρού που χρησιμεύει για τη “λίπανση” και την προστασία της άρθρωσης από την τριβή. Γύρω από την άρθρωση υπάρχουν διάφορα μαλακά μόρια με κύρια αποστολή την ενίσχυση της άρθρωσης και την εξασφάλιση της βασικής της λειτουργίας, που είναι η κίνηση. Τέτοια μόρια είναι (Εικόνα 3):
  • Οι μύες, που καταλήγουν στους τένοντες με τους οποίους προσφύονται, δηλ. προσκολλώνται, πάνω στα οστά σχηματίζοντας τις λεγόμενες ενθέσεις. Με τη σύσπαση και χαλάρωση των μυών γίνεται η κίνηση των αρθρώσεων.
  • Τα τενόντια έλυτρα, που είναι σωληνωτές θήκες οι οποίες περιβάλλουν τους τένοντες.
  • Οι ορογόνοι θύλακοι, δηλ. μικρές κύστεις που περιέχουν ελάχιστη ποσότητα υγρού και έχουν ως κύρια αποστολή τη μείωση της μηχανικής τριβής κατά τη σύσπαση των μυών και την κίνηση των αρθρώσεων.
  • Οι σύνδεσμοι (Εικόνα 4), που στηρίζουν τις αρθρώσεις.
Εικόνα 4. Σύνδεσμοι της άρθρωσης του αγκώνα. Οι σύνδεσμοι μιας άρθρωσης ενισχύουν τη σύνδεση των οστών που φτιάχνουν την άρθρωση, συμβάλλοντας έτσι στη διασφάλιση της κινητικής της λειτουργίας.
Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 24 σπονδύλους, το ιερό οστό και τον κόκκυγα και σχηματίζοντας τον κεντρικό άξονα του σκελετού διακρίνεται σε 4 μοίρες: την αυχενική, τη θωρακική, την οσφυϊκή και την ιερή (Εικόνα 5). Κάθε σπόνδυλος αρθρώνεται με τον αμέσως ανώτερο και τον κατώτερό του μέσω των μεσοσπονδυλίων δίσκων και των αρθρώσεων μεταξύ ορισμένων αποφύσεων των σπονδύλων, ενώ ένα ισχυρό συγκρότημα συνδέσμων συγκρατεί τους σπονδύλους μεταξύ τους και συμβάλλει στη διατήρηση της σταθερότητας και της λειτουργικότητας της σπονδυλικής στήλης (Εικόνα 6).Οι αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων επιτρέπουν τις κινήσεις της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός, προς τα πίσω και προς τα πλάγια, καθώς και τις στροφικές κινήσεις. Η σπονδυλική στήλη αρθρώνεται σε ενιαίο λειτουργικό σύνολο με την κεφαλή, τις πλευρές και τα λαγόνια οστά. Μεταξύ του ιερού οστού και των λαγόνιων οστών σχηματίζονται οι ιερολαγόνιες αρθρώσεις, που αποτελούν χαρακτηριστική εντόπιση των οροαρνητικών σπονδυλαρθριτίδων.

Οι ρευματικές παθήσεις διακρίνονται σε:
  • Οξείες ρευματικές παθήσεις είναι εκείνες που υποχωρούν με την κατάλληλη θεραπεία μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Τέτοιες παθήσεις είναι για παράδειγμα ορισμένες παθήσεις εξωαρθρικού ρευματισμού, όπως οι τενοντοελυτρίτιδες, οι ενθεσοπάθειες, οι ορογονοθυλακίτιδες, το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα κ.λπ., η ουρική αρθρίτιδα, η ψευδοουρική αρθρίτιδα κ.ά.
  • Υποτροπιάζουσες ρευματικές παθήσεις είναι εκείνες που διαρκούν ένα χρονικό διάστημα, το οποίο μπορεί να κυμαίνεται από ημέρες μέχρι εβδομάδες ή μήνες, και υποχωρούν για να επανεμφανιστούν μετά από εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και χρόνια. Τέτοιες παθήσεις είναι για παράδειγμα οι κρυσταλλογενείς αρθρίτιδες, η νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet κ.ά.
  • Χρόνιες ρευματικές παθήσεις είναι εκείνες που διαρκούν χρόνια ή δια βίου. Οι περισσότερες ρευματικές παθήσεις είναι χρόνιες, όπως για παράδειγμα, η οστεοαρθρίτιδα, οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, οι οροαρνητικές σπονδυλαρθρίτιδες, οστεοπόρωση κ.ά.





8.1.10

ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΛΑΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ: ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ

Η ινομυαλγία (fibromyalgia) χαρακτηρίζεται από διάχυτο χρόνιο πόνο και την παρουσία συγκεκριμένων επώδυνων σημείων. Έχει αποσαφηνιστεί σαν ξεχωριστή νοσολογική οντότητα τα τελευταία 25 χρόνια και μπορεί να συνοδεύει άλλες ρευματικές παθήσεις (ρευματοειδή αρθρίτιδα, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, οστεοαρθρίτιδα, σύνδρομο Sjogren) ή να είναι αυτόνομο νόσημα.

Το 1990 θεσπίστηκαν από το Αμερικανικό Κολέγιο Ρευματολογίας τα εξής κριτήρια διάγνωσης:
  • Διάχυτος πόνος διάρκειας τουλάχιστον 3 μηνών, αμφοτερόπλευρος, να αφορά και το άνω και το κάτω ήμισυ του σώματος καθώς και τον αξονικό σκελετό (σπονδυλική στήλη, πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα).
  • Πόνος στην ψηλάφηση με άσκηση πίεσης 4 περίπου κιλών σε 11 τουλάχιστον από τα 18 προκαθορισμένα επώδυνα σημεία.
Τα επώδυνα σημεία είναι κατά ζεύγη τα εξής:
  1. Κατάφυση των αυχενικών μυών στο ινιακό οστούν
  2. Εκατέρωθεν των ακανθωδών αποφύσεων του Α5-Α7 σπονδύλου
  3. Στην μεσότητα του άνω χείλους του τραπεζοειδούς
  4. Στην κατάφυση του υπερακανθίου πάνω από την ωμοπλάτη κοντά στο έσω χείλος
  5. Στην δεύτερη στερνοπλευρική συγχόνδρωση
  6. Δύο εκατοστά επί τα εκτός του έξω επικόνδυλου
  7. Στο άνω έξω τεταρτημόριο του γλουτού
  8. Πίσω από τον μείζονα τροχαντήρα
  9. Στην έσω επιφάνεια του γόνατος κεντρικότερα από την αρθρική σχισμή.
Η πίεση των 4 κιλών αντιστοιχεί προς την πίεση που ασκούμε με το δάκτυλό μας μέχρι να ασπρίσει το νύχι. Η ινομυαλγία αφορά συχνότερα γυναίκες (8:1), συνήθως μέσης ηλικίας και συνοδεύεται στις περισσότερες περιπτώσεις από αίσθημα κόπωσης και διαταραχές του ύπνου.
Αυτές αφορούν το 4ο στάδιο του ύπνου: Τα κύματα δέλτα (χαμηλής συχνότητας και ψηλού εύρους) που αντιστοιχούν σε βαθύ ύπνο, διακόπτονται από κύματα α (υψηλής συχνότητας και χαμηλού εύρους) με αποτέλεσμα ο ύπνος να μην ξεκουράζει. Είναι πιθανόν οι διαταραχές του ύπνου να σχετίζονται και με την παθογένεια του συνδρόμου. Σε υγιείς εθελοντές, στους οποίους διεκόπη ο ύπνος στην φάση των κυμάτων δ, προκλήθηκαν συμπτώματα ινομυαλγίας.
Άλλες μη μυοσκελετικές εκδηλώσεις που υπάρχουν σε αυξημένη συχνότητα σε ασθενείς με ινομυαλγία είναι η κατάθλιψη και το άγχος, διαταραχές μνήμης, ημικρανίες ή κεφαλαλγίας τάσεως, ευερέθιστο έντερο, δυσμηνόρροια, ευερέθιστη ουροδόχος κύστη, αγγειοκινητικές διαταραχές, δυσαιαισθησίες, φωτοευαισθησία, σύνδρομο ξηρότητας, αλλεργικές εκδηλώσεις. Σε περιπτώσεις με οξεία έναρξη του συνδρόμου μπορεί να προηγείται ιογενής λοίμωξη, κάποιος τραυματισμός (π.χ. τροχαίο ατύχημα) ή ψυχικό stress.
Επίσης τα άτομα αυτά έχουν υπάρξει σε αυξημένη συχνότητα θύματα σεξουαλικής ή άλλης κακοποίησης. Η διαφορική διάγνωση πρέπει να περιλάβει ιογενείς λοιμώξεις, ιδιαίτερα το προϊκτερικό στάδιο της ηπατίτιδας, ενδοκρινικές παθήσεις όπως υποθυρεοειδισμό, υπερπαραθυρεοειδισμό, φλοιεπινεφριδιακή ανεπάρκεια (π.χ. μετά από διακοπή κορτικοειδών), αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα στα αρχικά στάδια (ρευματοειδή αρθρίτιδα, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, αδιαφοροποίητο νόσημα του συνδετικού ιστού), ρευματική πολυμυαλγία, πολυμυοσίτιδα, παρα-νεοπλασματικά σύνδρομα. Για τον αποκλεισμό οργανικής νόσου συνιστάται να γίνεται βασικός εργαστηριακός έλεγχος και οι ειδικές εξετάσεις (Ra-test, αντιπυρηνικά αντισώματα) μόνο όταν υπάρχουν ισχυρές κλινικές ενδείξεις, διότι μπορεί να είναι θετικές χωρίς να υπάρχει νόσος.
Όσο αφορά την αιτιοπαθογένεια, στους ασθενείς με ινομυαλγία υπάρχει μειωμένη ουδός πόνου που φαίνεται να οφείλεται σε παθολογική επεξεργασία του πόνου στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Μελέτες εγκεφάλου με SPECT έχουν δείξει μειωμένη αιμάτωση των κερκοφόρων πυρήνων και του θαλάμου, περιοχών του εγκεφάλου που ρυθμίζουν την αντίληψη του πόνου. Επίσης έχουν βρεθεί τριπλάσια του φυσιολογικού επίπεδα της ουσίας P στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό ασθενών με ινομυαλγία. Η ουσία αυτή είναι νευρορρυθμιστής του πόνου. Άλλες μελέτες έχουν δείξει χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης στον ορό και του μεταβολίτη της 5-ΟΗ ινδολοξεικού οξέος στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Αυτό μπορεί να συμβάλλει στις διαταραχές του ύπνου και στην ευαισθησία στον πόνο που παρατηρείται στους ασθενείς αυτούς.Επίσης έχει βρεθεί τροποποιημένη αντίδραση στο stress που εκδηλώνεται με νευροενδοκρινικές διαταραχές όπως δυσλειτουργία του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων.
Χορήγηση αυξητικής ορμόνης σε ασθενείς με ινομυαλγία έχει σαν αποτέλεσμα σημαντική υποχώρηση των συμπτωμάτων.
Έχουν βρεθεί χαμηλά επίπεδα ελεύθερης κορτιζόλης ούρων 24ώρου και απώλεια της 24ωρης διακύμανσης των επιπέδων των γλυκοκορτικοειδών. Επίσης έχει βρεθεί μειωμένη έκκριση TSH και IGF1 (insuline-like growth factor) ως αποτέλεσμα δυσλειτουργίας του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης.
Υπάρχει οικογενειακή προδιάθεση για την εκδήλωση ινομυαλγίας που εκφράζεται κυρίως σε γυναίκες συγγενείς πρώτου βαθμού. Πιθανώς σχετίζεται με πολυμορφισμό στην περιοχή που ρυθμίζει τους διαβιβαστές σεροτονίνης. Η θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ινομυαλγία είναι δύσκολη. Κατ’ αρχήν είναι απαραίτητη η ενημέρωση του ασθενούς για την φύση της πάθησής του. Θα ανακουφιστεί να μάθει ότι έχει συγκεκριμένη νόσο (δεν είναι δηλαδή κατά φαντασία ασθενής), η οποία όμως ούτε απειλεί τη ζωή του ούτε θα του προκαλέσει αναπηρία. Η φαρμακευτική αγωγή στηρίζεται κυρίως στην χορήγηση αντικαταθλιπτικών, ο μηχανισμός δράσης των οποίων πρέπει να εξηγηθεί στον άρρωστο. Έχουν χορηγηθεί τόσο τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά σε χαμηλές δόσεις όσο και οι αναστολείς των υποδοχέων της σεροτονίνης. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσουν τα μυοχαλαρωτικά και αναλγητικές δόσεις μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Τα ναρκωτικά αναλγητικά πρέπει να αποφεύγονται. Όταν υπάρχει εμφανής κατάθλιψη, πρέπει να αντιμετωπίζεται από ψυχίατρο.

Τα φυσιοθεραπευτικά μέσα δεν βοηθούν ιδιαίτερα. Αντίθετα οι μαλάξεις μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα. Συνιστάται όμως ένα πρόγραμμα αεροβικής γυμναστικής που πρέπει να εφαρμόζεται προοδευτικά και να προσαρμόζεται στις ανάγκες και δυνατότητες του ασθενούς. Τέλος η γνωσιακή συμπεριφοριστική είναι η πλέον ενδεδειγμένη μορφή ψυχοθεραπείας για τους ασθενείς με ινομυαλγία.

Απόσπασμα από τη διάλεξη της Δρ. Ι. Κάππου-Ρηγάτου . «Ο Ευαγγελισμός»
Διευθύντριας Ρευματολογικού Τμήματος
Γ.Π.Ν.
Soft tissue rheumatic disorders - I. KAPPOU -RIGAtOU
Department of Rheumatology, Evangelismos General Hospital
Archives of Hellenic Medicine 2007, 24(1):210-216


7.1.10

ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & ΣΥΓΧΥΣΗ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΙΝΜ (FIBRO FOG)

Ο όρος Fibrofog (fibromyalgia-symptoms.orgχρησιμοποιείται για να συμπεριλάβει τη διανοητική σύγχυση που εμφανίζεται ως "ομίχλη" στον ασθενή με ινομυαλγία και περιλαμβάνει συμπτώματα όπως απώλεια μνήμης, δυσκολίες με τη γλώσσα/έκφραση, και μαθησιακές δυσκολίες. Μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή και διαφέρει σε ένταση, συνήθως σε εποχές έξαρσης πόνου. Κάποια επεισόδια fibrofog διαρκούν μόνο λίγες μέρες, ενώ αλλά μπορούν να διαρκέσουν εβδομάδες ή ακόμη και μήνες. Συνήθως οι γυναίκες μεταξύ 30-50χρ το αντιμετωπίζουν πιο συχνά.

 Γνωστικές αδυναμίες (fibro fog) :
  • βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης
  • δυσκολία να θυμόμαστε που έχουμε τοποθετήσει κάτι
  • δυσκολία να θυμηθούμε προγράμματα/σχέδια
  • δυσκολία με τη γλώσσα, προβλήματα να συνεχίσεις/κατανοήσεις μια συζήτηση,
  • δυσκολία έκφρασης των σκέψεων
  • δυσκολία να βρούμε τις σωστές λέξεις
  • δυσκολία απομνημόνευσης
  • μπέρδεμα γραμμάτων και αριθμών
  • πρόβλημα συγκέντρωσης και εστίασης
  • πολύ μεγάλη δυσκολία στη διατήρηση νέων πληροφοριών 
Τα αίτια των γνωστικών προβλημάτων αυτών και της ύπαρξης του fibrofog είναι ακόμα άγνωστα. Υπάρχουν όμως βαθύτερα προβλήματα που ευθύνονται για την ανικανότητα του εγκεφάλου να ολοκληρώσει τις λειτουργίες μνήμης. Ο χρόνιος πόνος που προκαλείται από την ινομυαλγία μπορεί να αναστέλλει την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργήσει αναμνήσεις. Η επεξεργασία των σημάτων του πόνου καταλαμβάνει πολύ χρόνο και ενέργεια του εγκεφάλου, ιδιαίτερα σε κάποιον με ΙΝΜ. Η ύπαρξη χρόνιου πόνου παράγει επίσης μεγάλες ποσότητες στρες που μπορεί να είναι μία από τις αιτίες βραχυπρόθεσμης απώλειας μνήμης. Η έλλειψη επαρκούς ύπνου μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του εγκεφάλου να παράγει επαρκή ποσότητα της σεροτονίνης, η οποία βοηθάει στον καθορισμό της μνήμης. Μελέτες επίσης δείχνουν ότι η ινομυαλγία μπορεί να προκαλέσει μείωση της ροής του αίματος σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία μικρής διάρκειας αναμνήσεις. Αυτή η έλλειψη της ροής του αίματος μπορεί να εμποδίσει τον εγκέφαλο από επαρκώς τη δημιουργία νέων αναμνήσεις.

Το πρόβλημα του Fibrofog στά άτομα με ΙΝΜ, επιδρά με τη σειρά του, αρνητικά στους ασθενείς, δημιουργώντας περισσότερο πόνο, αυξημένη κόπωση, και περισσότερες δυσκολίες στον ύπνο, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι ασθενείς να μην ασχολούνται για τη βελτίωση και ενίσχυση των λειτουργιών αυτών με διάφορα κόλπα, όπως παιχνίδια μνήμης, τεστ εξυπνάδας, να αμελούν την υγεία τους, να μην ξεκουράζονται, να μην κρατούν τους μύες τους λειτουργικούς με διατάσεις, κολύμπι κλπ.
 


6.1.10

Τι τραγελαφικο σας εχει συμβει?

να σας πω...ας γελαμε λιγο και με την καταντια μας... κακο δεν ειναι

διαβαστε εδω τι μου'χει συμβει, εξαιτιας των γνωστων σε ολους μας πλεον, προβληματων μνημης & συγκεντρωσης (γνωστικη δυσλειτουργια γνωστη κι ως fibro fog)
------------------------------------
  • πηγαινοερχομαι στα διαφορα δωματια ελπιζοντας οτι καποια στιγμη το μυαλο μου θα βρει τον στοχο του
  • τεντωνομαι, μ'ακουνε ολοι ("ουπς σορρυ για το κρακ, εχω σκουριασει λιγο")
  • ανυπομονω να βρεθω στη ζεστη του καλοκαιριου αλλα παραπονιεμαι για την υγρασια
  • θυμαμαι καπου αχνα στα παιδικα μου χρονια, μια εποχη που το νερο της θαλασσας μου φαινοταν μια χαρα
  • δεν καταλαβαινα τη γιαγιουλα μου που ελεγε στη μητερα μου, οτι προτιμα να μεινει στο σπιτι στο κεντρο και να μην ερθει να μεινει μαζι μας στα βορεια προαστεια γιατι πονανε τα "ρευματικα΄" της. Εγινα η γιαγια μου μονο 40 χρονια πιο νωρις!
  • επιμενω να εξηγω γιατι ποναω και γιατι κοιμαμαι λιγο συνεχεια και μετα προσπαθω να διαβασω ωστε να απομνημονευσω τι ακριβως μου συμβαινει
  • κουραζομαι μονο με τη σκεψη οτι πρεπει να γυμναστω
  • δε θυμαμαι με τιποτα αυτο που επρεπε να θυμηθω
  • εχω χασει για πολλοστη φορα τα εκατομμυρια χαρτακια/post-its στα οποια εχω γραψει τις δουλειες μου για να μην τις ξεχασω
  • η θερμοφορα μου μου κραταει καλυτερη παρεα απο το αρκουδακι μου
  • αν δεν εχει 25 βαθμους στο σπιτι, με πιανουν τα "ρευματικα" μου
  • φευγω απο τη δουλεια, ανακοινωνω που θα παω "πεταγομαι μισο λεπτο στο περιπτερο", με το που βγαινω στο δρομο κοιταω σαν χαζη δεξια και αριστερα πασχιζοντας να θυμηθω που στο καλο πρεπει να παω
  • εχω πιο πολλα ραντεβου στο ημερολογιο μου με γιατρους παρα φιλους
  • ο φιλος μου με κατηγορει οτι τον "γραφω", καθως τον εχω ρωτησει ηδη 3 φορες τι θα κανει αποψε, και μου εχει απαντησει και τις 3.
  • ειμαι καθισμενη στον καναπε και σηκωνομαι να παρω νερο να πιω τα φαρμακα μου, κανω maximum 5 βηματα και αναρωτιεμαι για τι στο καλο σηκωθηκα. Γυρναω πισω στον καναπε μου και το ξεχναω
  • εχω 2 διαφορετικα κουτακια για φαρμακα: το ενα με ημερες και το αλλο σουπερ ντουπερ με διαχωρισμο ανα ημερες και πρωι/μεσημερι/βραδυ/απογευμα (να'ναι καλα η κολλητη μου Εφουλα που με σκεφτηκε). Παω δουλεια τρωω πρωινο, παιρνω φαρμακο ερχεται μεσημερι κι εχω μεινει να κοιταω το κουτι γιατι ολα τα φαρμακα ειναι εκει..αλλα ειμαι σιγουρη 100% οτι τα'χω παρει κι η υπερδοσολογια δεν ειναι επιλογη.
Εσείς παθαινετε τα ίδια?

Τα άτομα με ινομυαλγία έχουν φλεγμονή του εγκεφάλου

ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ  (25-9-2018)  Karolinska Institutet  Οι αιτίες της δυσκολίας στη θεραπεία του συνδρόμου πόνου ινομυαλγία είναι σε μεγάλο βαθ...