9.6.10

Βιταμίνες & συμπληρώματα διατροφής

Επειδή καμιά φορά ο πόνος της ινομυαλγίας και η απογοήτευση και δυσκολία να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές ανάγκες και η άρνηση να παίρνουμε φάρμακα, μας κάνουν να καταλήγουμε σε χρήση διαφόρων βιταμινών & συμπληρωμάτων, καλό θα είναι να γνωρίζουμε και τους κινδύνους μιας τέτοιας επιλογής...


Μην καταπίνετε βιταμίνες και άλλα συμπληρώματα διατροφής σαν καραμέλες, αλλά επιλέξτε το είδος, την ποσότητα και τη διάρκεια λήψεως ύστερα από συμβουλή ενός ειδικού. Εάν, μάλιστα, ακολουθείτε μεσογειακή διατροφή, το πιθανότερο είναι ότι δεν τα χρειάζεστε. Με την είσοδο του φθινοπώρου και τη νέα αρχή στην εργασία, στο σχολείο, στο γυμναστήριο, οι θιασώτες των πάσης φύσεως συμπληρωμάτων διατροφής επανέρχονται δριμύτεροι. Στην πραγματικότητα, όμως, πόσο μας χρειάζονται αυτά τα σκευάσματα; Ποιοι τα έχουν ανάγκη και πότε μπορεί να γίνουν επικίνδυνα;
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Αντωνία Τριχοπούλου, και ο κλινικός διαιτολόγος και εκπρόσωπος του Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων-Διατροφολόγων, κ. Κωνσταντίνος Ξένος, δίνουν τις πραγματικές διαστάσεις των συμπληρωμάτων διατροφής και υπογραμμίζουν τις προϋποθέσεις για τη λήψη τους. Επιπλέον, προειδοποιούν για τους κινδύνους από την αλόγιστη χρήση τους και δίνουν πρακτικές συμβουλές στους καταναλωτές.
 
Μύθοι και αλήθειες για τα πολυβιταμινούχα - Ένας υγιής άνθρωπος, που ακολουθεί μια ισορροπημένη διατροφή με βάση τις αρχές της μεσογειακής διατροφής, δεν χρειάζεται διατροφικά συμπληρώματα. Αυτό επισημαίνει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Αντωνία Τριχοπούλου και προσθέτει: «Σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις όπως η αναιμία, η οστεοπόρωση, ο υποσιτισμός και η μη ισορροπημένη χορτοφαγία, η χορήγηση βιταμινών και μετάλλων είναι χρήσιμη, αλλά μόνο με την επίβλεψη γιατρού ή και διαιτολόγου».
 
Τα αντιοξειδωτικά - Δεν χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα «μαγικό» πολυβιταμινούχο χαπάκι την ημέρα; «Η άποψη ότι ο σύγχρονος άνθρωπος χρειάζεται να παίρνει οπωσδήποτε μια πολυβιταμίνη την ημέρα δεν είναι σωστή» λέει η κ. Τριχοπούλου. «Τα σκευάσματα αυτά είναι απαραίτητα για όσους δεν μπορούν ή δεν προλαβαίνουν να έχουν σωστή και σπιτική διατροφή, μόνο σε ακραίες περιπτώσεις, εφόσον υπάρχει υπόδειξη γιατρού. Για ειδικές ομάδες πληθυσμού (όπως οι ηλικιωμένοι και οι έγκυοι), ο γιατρός τους θα εκτιμήσει αν χρειάζεται να παίρνουν συγκεκριμένες βιταμίνες ή μέταλλα». Η λήψη, όμως, αντιοξειδωτικών ουσιών σε σκευάσματα δεν συμβάλλει στην πρόληψη της γήρανσης και των ασθενειών; «Υπάρχουν επιστημονικές υποθέσεις. Η όλη προσέγγιση όμως δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ώστε να συνιστάται η χρήση τους» απαντά η κ. Τριχοπούλου. «Αναφέρω ακόμα ότι η επισήμανση, παρουσίαση και σύννομη διαφήμιση των συμπληρωμάτων διατροφής δεν αποδίδουν στα προϊόντα αυτά ιδιότητες πρόληψης, αγωγής ή θεραπείας ανθρώπινης νόσου». Από στοιχεία της μεγάλης ευρωπαϊκής έρευνας ΕΠΙΚ φαίνεται ότι η κατανάλωση διατροφικών σκευασμάτων είναι μάλλον χαμηλή στη χώρα μας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες (κυρίως τις βόρειες). «Ίσως αυτό να οφείλεται στη διατροφική μας παράδοση» σχολιάζει η κ. Τριχοπούλου.
 
Βιταμίνες και άλλα συμπληρώματα διατροφής παίρνουν- στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο- όσοι τα χρειάζονται λιγότερο: όσοι φροντίζουν προσεκτικά τη διατροφή τους! Αντιθέτως, όσοι τα έχουν πραγματικά ανάγκη, τα περιφρονούν! «Σύμφωνα με αξιόπιστες επιδημιολογικές μελέτες, τα άτομα που καταναλώνουν συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία είναι συνήθως υγιή άτομα που ακολουθούν πιο υγιεινό τρόπο διατροφής από αυτούς που δεν παίρνουν συμπληρώματα» επισημαίνει ο κλινικός διαιτολόγος, εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων- Διατροφολόγων κ. Κωνσταντίνος Ξένος. «Οι ποσότητες συμπληρωμάτων διατροφής που χρησιμοποιούν είναι συνήθως εντός των ορίων ασφαλείας, ενώ γεγονός είναι ότι δεν επαφίενται σε αυτά, αλλά προσπαθούν συνεχώς για καλυτέρευση του τρόπου διατροφής τους». Από δεδομένα διαφόρων επιδημιολογικών ερευνών στην Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και από έρευνες του Συμβουλευτικού Κέντρου Διατροφής του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου (με υπεύθυνη την κλινική διαιτολόγο κ. Αγγελική Τσαρούχη), φαίνεται πως η διατροφή όσων παίρνουν συμπληρώματα διατροφής περιέχει συνήθως λιγότερα λιπαρά, περισσότερες φυτικές ίνες και μεγαλύτερες ποσότητες ορισμένων βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων, σε σύγκριση με τη διατροφή ατόμων που δεν καταναλώνουν συμπληρώματα διατροφής. Η κατανάλωση τέτοιων συμπληρωμάτων διατροφής είναι συνήθως μεγαλύτερη στις γυναίκες παρά στους άνδρες και είναι πιο συχνή σε άτομα σχετικά υψηλού εισοδηματικού και μορφωτικού επιπέδου.
 
«Από τα στοιχεία αυτά, που έχουν επίσημα πιστοποιηθεί, προκύπτει το συμπέρασμα πως αυτοί που καταναλώνουν συμπληρώματα διατροφής έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την ποιότητα της διατροφής τους και αυτό είναι που τους ωθεί να τη βελτιώνουν με τη χρήση συμπληρωμάτων» λέει ο κ. Ξένος. «Δύσκολα λοιπόν θα δούμε κάποιον που δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για τη διατροφή του να χρησιμοποιεί συμπληρώματα βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων».
 
Μόνο με συμβουλή ειδικού - Τα συμπληρώματα διατροφής, βιταμινών, ιχνοστοιχείων και μετάλλων δεν πρέπει, πάντως, να λαμβάνονται κατά βούληση και ανεξέλεγκτα (οι ελληνικές έρευνες έχουν δείξει κατάχρηση σε δόσεις που είναι έως και κατά 130 φορές μεγαλύτερες από τις ημερήσιες ανάγκες), αλλά μόνο σύμφωνα με τη σύσταση του επιστήμονα διαιτολόγου και του γιατρού. «Αυτοί μπορούν, με τη λεπτομερή καταγραφή του ιστορικού του ατόμου και τη γνώση του καθημερινού διαιτολογίου του, να ανακαλύψουν τυχόν διατροφικές ελλείψεις ή επιπρόσθετες ανάγκες» συμβουλεύει ο κ. Ξένος. «Οι ελλείψεις και οι ανάγκες αυτές, σύμφωνα με την επιστημονική δεοντολογία του διαιτολόγου, πρέπει να καλύπτονται πρωταρχικά μέσω της αλλαγής του τρόπου διατροφής και αν κάτι τέτοιο καθίσταται- λόγω συνθηκών ζωής- δύσκολο έως ανέφικτο, μέσω και συμπληρωμάτων». Όταν λ.χ. μια γυναίκα που δεν καταναλώνει επαρκή ποσότητα γαλακτοκομικών, βάζει στο φαγητό της πολύ αλάτι και πίνει πολλούς καφέδες, το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να αυξήσει τις τροφές που προσδίδουν βιοδιαθέσιμο ασβέστιο και να μειώσει εκείνες που συμβάλλουν στη μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου (π.χ. αναψυκτικά) και οδηγούν το σώμα σε αυξημένη αποβολή του (π.χ. καφές και αλάτι).

Κίνδυνοι από κατάχρηση - Η κατάχρηση σε δόσεις βιταμινών και ιχνοστοιχείων ή η μακρόχρονη λήψη τους μπορεί να κάνει περισσότερο κακό από καλό. «Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει εκδώσει για τον λόγο αυτό συστάσεις στην ήδη υπάρχουσα οδηγία (2002/46/ΕΚ), όσον αφορά τον καθορισμό ανώτατων ορίων για την περιεκτικότητα των συμπληρωμάτων διατροφής σε βιταμίνες και ανόργανα στοιχεία», τονίζει η καθηγήτρια κ. Τριχοπούλου.
Οι έρευνες- όπως αναφέρει η κ. Τριχοπούλου- έχουν δείξει:

  • Η μακροχρόνια υψηλή κατανάλωση βιταμίνης Β6 (>200mg/ημέρα), μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο νευρικό σύστημα. 
  • Η υπερβολική κατανάλωση σιδήρου (>70mg/ημέρα) μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές και μειωμένη ικανότητα απορρόφησης άλλων ιχνοστοιχείων, όπως ο ψευδάργυρος.  
  • Έχει αναφερθεί ότι η υπερβολική κατανάλωση βιταμίνης C (>300mg/ ημέρα) μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές, νεφρολιθίαση κ.ά. 
  • Οι περισσότερες βιταμίνες και τα περισσότερα ανόργανα στοιχεία, εάν καταναλώνονται μεμονωμένα, σε υψηλές ποσότητες και σε καθημερινή μακροχρόνια βάση, μπορεί να προκαλέσουν διάφορες διαταραχές στην υγεία (Ιnstitute of Μedicine, Νational Αcademy of Sciences).  
  • Στη μελέτη «Τhe Finnish Study, Αlpha-Τocopherol, Βeta-Carotene Cancer Ρrevention (ΑΤΒC) Τrial », βρέθηκε ότι η χορήγηση Β-καροτίνης σε καπνιστές αύξησε κατά 18% την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των πνευμόνων και κατά 8% την πιθανότητα θανάτου.  
  • Στη μελέτη «Τhe Νurses Ηealth Study, USΑ», η χορήγηση φυλλικού οξέος μείωσε ελάχιστα τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, αλλά αύξησε την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου του Ηodgkin.
  • Άλλες βιταμίνες, όμως, όπως το παντοθενικό οξύ, η θειαμίνη (Β1) και η ριβοφλαβίνη (Β2), δεν έχουν τοξική δράση, ακόμη και σε μεγάλες δόσεις. 
Ποιοι δεν πρέπει να παίρνουν συμπληρώματα - Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πρέπει να παίρνουν συμπληρώματα διατροφής; «Και βέβαια υπάρχουν», απαντά ο κ. Ξένος. «Γι΄ αυτό λέμε πως η λήψη τέτοιων συμπληρωμάτων πρέπει να γίνεται μόνο με τη σύσταση του ειδικού. Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα άτομα που πάσχουν από την ασθένεια Wilson (γενετική πάθηση με κύριο χαρακτηριστικό τη συσσώρευση χαλκού σε ήπαρ και εγκέφαλο), δεν πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν χαλκό. Επίσης, άτομα με προβλήματα θυρεοειδούς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά με τα συμπληρώματα που περιέχουν ιώδιο. Και βέβαια, λόγω αλληλεπιδράσεων πολλών φαρμακευτικών ουσιών με διάφορες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία (από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα αντιπηκτικά και η βιταμίνη Κ), τα άτομα που λαμβάνουν θεραπευτική αγωγή πρέπει να συμβουλεύονται οπωσδήποτε τον ειδικό πριν από τη λήψη κάποιου συμπληρώματος». 

Συμπληρώματα για ειδικούς σκοπούς - Εκτός από τα συμπληρώματα με βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα, έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά προϊόντα που υπόσχονται λιποδιάλυση και «μαγική» απώλεια βάρους, αλλά και σκευάσματα με βάση φυσικές ουσίες που προτείνονται για ειδικούς σκοπούς (λ.χ. κατά της χοληστερίνης ή της τριχόπτωσης).

1. Λιποδιαλύτες
«Υπάρχουν τρεις μεγάλες κατηγορίες», λέει ο διαιτολόγος κ. Ξένος.

α) Σκευάσματα που πιθανώς να έχουν κάποια συνεισφορά στην εγρήγορση του μεταβολισμού και στην απώλεια λιπώδους ιστού, αλλά υπό προϋποθέσεις. β) Ουσίες που άστοχα χαρακτηρίζονται ως «λιποδιαλύτες». γ) Ουσίες που προκαλούν σωρεία δυσμενέστατων παρενεργειών στον ανθρώπινο οργανισμό.
Στην πρώτη κατηγορία, πρωταγωνιστούν ουσίες όπως το αμινοξύ τυροσίνη, το ασβέστιο, η καφεΐνη, η καψαϊκίνη της κόκκινης πιπεριάς και η επιγαλλοκατεχίνη του πράσινου τσαγιού. «Η συνδυαστική δράση αυτών των ουσιών, έτσι όπως τεκμηριώνεται από αξιόπιστες μελέτες, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του βασικού μεταβολισμού από 2% έως 4,6%, ποσοστά που θεωρούνται ικανοποιητικά». Στην κατηγορία αυτή θα μπορούσε να ενταχθεί και το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ, λιπαρό οξύ γνωστό - στους κύκλους των γυμναστηρίων και όχι μόνοως CLΑ. Στη δεύτερη κατηγορία ουσιών, αυτών που δεν έχουν πραγματική λιποδιαλυτική δράση αλλά και δεν εμφανίζουν παρενέργειες, συναντάμε ουσίες όπως η καρνιτίνη και η λεκιθίνη. «Έγκριτες μελέτες από τις οποίες να αναδεικνύεται η καρνιτίνη ως δραστική ουσία για αδυνάτισμα δεν υπάρχουν», λέει ο κ. Ξένος. «Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τη λεκιθίνη». 

Καταστροφή η εφεδρίνη - Στην τελευταία κατηγορία των συμπληρωμάτων διατροφής «για αδυνάτισμα» και «απόδοση», συναντάμε ουσίες που μετρούν εκατοντάδες θύματα παγκοσμίως. Μία από αυτές είναι η εφεδρίνη. Εδώ και χρόνια, ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDΑ) έχει ζητήσει τον έλεγχο όλων των προϊόντων που περιέχουν εφεδρίνη, καθώς νέα στοιχεία απέδειξαν ότι η ουσία αυτή ευθύνεται για τον θάνατο πολλών ατόμων στις ΗΠΑ. Παράλληλα, ο ελληνικός ΕΟΦ έχει αρχίσει εδώ και χρόνια ελέγχους σε αποθήκες, καταστήματα προϊόντων υγιεινής διατροφής και γυμναστήρια, ύστερα κυρίως από τις επισημάνσεις του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών ότι προϊόντα που περιέχουν μεγάλη δόση εφεδρίνης και καφεΐνης πωλούνται ανεξέλεγκτα ως συμπληρώματα διατροφής. «Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι είναι επικίνδυνη η χρήση περισσότερων από 24 mgr την ημέρα για διάστημα μιας εβδομάδας», τονίζει ο κ. Ξένος. «Δυστυχώς, οι περισσότερες οδηγίες των σκευασμάτων εφεδρίνης προτείνουν ακόμη και 109 mgr εφεδρίνης σε μόνο μία δόση, ενώ οι επιστήμονες συνιστούν να απαγορευθεί η κυκλοφορία χαπιών που έχουν άνω των 8 mgr της ουσίας αυτής». 

2. Κατά προβλημάτων υγείας
Πολλά σκευάσματα που έχουν πάρει την ονομασία «συμπληρώματα διατροφής», κυκλοφορούν ευρέως και προτείνονται για καταστάσεις, από αντιμετώπιση της τριχόπτωσης έως μείωση της χοληστερόλης και καταπολέμηση της κυτταρίτιδας. Η αλήθεια είναι- όπως διευκρινίζει ο κ. Ξένος- ότι κάποια από αυτά μπορεί πράγματι να συνεισφέρουν θετικά, υπό τις εξής προϋποθέσεις:  
1) Συνδυάζονται με την κατάλληλη αλλαγή στον γενικό τρόπο ζωής του ατόμου. 2) Συνιστώνται από ειδικό επιστήμονα, γνώστη της διατροφικής και ιατρικής κατάστασης του ατόμου. «Για παράδειγμα, ο συνδυασμός εκχυλίσματος πράσινου τσαγιού, ασβεστίου, εκχυλίσματος φλοιού πεύκου και θειικής γλυκοζαμίνης από κέλυφος οστράκων, μπορεί να προσφέρει ιδιαιτέρως σημαντική αρωγή στο πρόβλημα της κυτταρίτιδας αν και εφόσον συνδυαστεί με αλλαγή σε βασικές αρχές διατροφής (επαρκής ενυδάτωση, χαμηλή πρόσληψη ζάχαρης, κορεσμένου λίπους και αλατιού)», λέει.
Από την άλλη, τα ερευνητικά στοιχεία για κάποια ειδικά συμπληρώματα διατροφής δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Το σκόρδο λ.χ. θεωρείται, εδώ και χρόνια, ως φυσικό μέσο μείωσης των υψηλών επιπέδων χοληστερόλης. «Οι επιστημονικές απόψεις για την πραγματική δράση των βιοενεργών συστατικών του σκόρδου διίστανται», μας πληροφορεί ο κ. Ξένος.


(Πηγή: "ΤΑ ΝΕΑ" 20/9/2007)

8.6.10

Η παχυσαρκία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για ινομυαλγία


Οι υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες - ιδίως εκείνες που δεν ασκούνται καθόλου είτε γυμνάζονται για λιγότερο από μία ώρα την εβδομάδα - διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη της ινομυαλγίας, σύμφωνα με νέα έρευνα του Μαΐου θέμα της αρθρίτιδας Care & Research. 
"Το να είμαστε υπέρβαροι ή παχύσαρκοι συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο για ινομυαλγία, ιδίως μεταξύ των γυναικών που ανέφεραν επίσης χαμηλά επίπεδα σωματικής άσκησης, οι ερευνητές ολοκληρώσω. "Με έδρα την Κοινότητα των μέτρων που αποσκοπούν στη μείωση του περιστατικού της ινομυαλγίας θα πρέπει να τονίσω τη σημασία της τακτικής σωματικής άσκησης και τη συντήρηση του φυσιολογικού βάρους σώματος . "
Η Ινομυαλγία επηρεάζει περίπου 10 εκατομμύρια ανθρώπους στις ΗΠΑ και χαρακτηρίζεται από εκτεταμένο πόνο και ευαίσθητα σημεία κατά μήκος του σώματος, υπερβολική κόπωση, προβλήματα ύπνου, κατάθλιψη, και προβλημάτων με τη γνωστική λειτουργία, σύμφωνα με το Εθνική Ένωση για την Ινομυαλγία. Άλλοι ύποπτοι παράγοντες κινδύνου για ινομυαλγία περιλαμβάνουν τραυματικά γεγονότα, όπως ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, το οικογενειακό ιστορικό, αγχωτικές καταστάσεις, ή παρουσία άλλων ρευματικών νοσημάτων όπως Λύκος κλπ. Στη νέα μελέτη, ο Paul Mork, DPhil και οι συνεργάτες του συγκέντρωσαν δεδομένα από τη Μελέτη Nord-Trøndelag Υγείας (HUNT), της οποίας το πρώτο μέρος πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1984-1986, ενώ το HUNT 2 διεξήχθη το 1995 - 1997.Υπήρχαν 380 νέες περιπτώσεις ατόμων διεγνωσμένων με ινομυαλγία ανάμεσα σε 15.990 γυναίκες στη διάρκεια των 11 ετών μεταξύ των δύο ερευνών. 
Οι γυναίκες με δείκτη μάζας σώματος (ΒΜΙ) μεγαλύτερο ή ίσο με 25 είχαν 60% έως 70% μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν ινομυαλγία, σε σύγκριση με πιο λεπτές γυναίκες. Ο ΔΜΣ παίρνει υπόψη το ύψος και το βάρος για τη μέτρηση του σωματικού λίπους. Αν ο ΔΜΣ σας είναι μεγαλύτερος από 25, είστε υπέρβαροι. Αν είναι πάνω από 30, θα είστε παχύσαρκος. Ο ΔΜΣ πάνω από 40 θεωρείται παθολογικά παχύσαρκος.


Η μελέτη έδειξε ότι η άσκηση τείνει να αντισταθμίσει τους κινδύνους εμφάνισης της ινομυαλγίας κινδύνους που δημιουργούνται από την παχυσαρκία. Όσο περισσότερο γυμνάζονται οι γυναίκες, τόσο χαμηλότερος ο κίνδυνος εκδήλωσης της ινομυαλγίας. Το πώς ακριβώς κάποιος υπέρβαρος ή παχύσαρκος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης ινομυαλγίας δεν είναι πλήρως κατανοητό, αλλά ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι τα αυξημένα επίπεδα ορισμένων φλεγμονωδών πρωτεϊνών μπορεί να παίζει ρόλο και στην ΙΝΜ αλλά και την παχυσαρκία. «Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υπογραμμίζουν την σχέση μεταξύ της άσκησης & της παχυσαρκίας. Ένα άτομο το οποίο ασκείται και είναι συνειδητοποιημένο για το βάρος τους, θα έχει καλύτερη υγεία και αυτό μπορεί να συνεπάγεται λιγότερες πιθανότητες εκδήλωσης ΙΝΜς," λέει ο Eric Matteson, MD, πρόεδρος του Τμήματος Ρευματολογίας στη Mayo Clinic στο Rochester της Minnessota. 


"Οι άνθρωποι που είναι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι αναπτύσσουν ινομυαλγία συχνότερα, και οι υπέρβαροι/παχύσαρκοι άνθρωποι που γυμνάζονται είναι σε λίγο καλύτερη θέση από εκείνους που δεν γυμνάζονται καθόλου", λέει ο Κυριάκος Α. Κύρου, MD, Ρευματολόγος στο Νοσοκομείο Ειδικής Χειρουργικής στη Νέα Υόρκη.
"Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η άσκηση είναι χρήσιμη, ακόμη και αν είστε παχύσαρκος". "Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι που έχουν ήδη ινομυαλγία και  γυμνάζονται είναι πολύ καλύτερα από εκείνους τους ανθρώπους που έχουν την πάθηση και δεν ασκούνται, και αυτή η μελέτη ενισχύει την σχέση μεταξύ άσκησης και ΙΝΜς. " "Η νέα μελέτη ενισχύει την αξία ενός υγιούς τρόπου ζωής που περιλαμβάνει την τακτική άσκηση, τη διατήρηση του χαμηλού βάρους και την υγιεινή διατροφή".

WebMD, Denise Mann,  Απρίλιος 2010

Τα άτομα με ινομυαλγία έχουν φλεγμονή του εγκεφάλου

ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ  (25-9-2018)  Karolinska Institutet  Οι αιτίες της δυσκολίας στη θεραπεία του συνδρόμου πόνου ινομυαλγία είναι σε μεγάλο βαθ...